Kitabı oku: «Qoca Azaflıyam»

GƏRAYLILAR

QOCA QARTAL

 
Qoca qartal, nə gəzirsən,
Dağlar qoynunda, qoynunda.
Bala gördüm anasının,
Ağlar qoynunda, qoynunda.
 
 
Niyə qəlbin qaralıbdı,
Gül üstünü xar alıbdı.
Şamamalar saralıbdı,
Tağlar qoynunda, qoynunda.
 
 
Bir həkim yara bağlayır,
Bir hakim sinə dağlayır.
Bağban gördüm, qan ağlayır,
Bağlar qoynunda, qoynunda.
 
 
Azaflı, yaz, dilə gəlməz,
Uçdu sonan, gölə gəlməz.
Keçən keçdi, ələ gəlməz,
Çağlar qoynunda, qoynunda.
 

BU DÜNYADAN

 
Ömür-günlər asta-asta,
Gələr, gedər bu dünyadan.
Kimi canı qurban dosta
Elər gedər bu dünyadan.
 
 
Ayrılmayın kef-damaqdan,
Döndərməyin qəlbi haqdan.
Şahlar enər tacı-taxtdan,
Ölər gedər bu dünyadan.
 
 
Ay Azaflı, pis tez ölməz,
Gələn qalmaz, gedən gəlməz.
Milyon sayçı saya bilməz,
Nələr gedər bu dünyadan.
 

KEÇƏN GÜNLƏR

 
Gəncliyimi apardınız,
Keçən günlər, keçən günlər.
Ürəyimi qopardınız,
Keçən günlər, keçən günlər.
 
 
Gəldi gedər, getdi gəlməz,
Cavanlığım itdi, gəlməz.
Dövranları bitdi, gəlməz,
Keçən günlər, keçən günlər.
 
 
Azaflıyam, bir hal kimi,
Dağlar aşdım qartal kimi.
Gələr keçər xəyal kimi,
Keçən günlər, keçən günlər.
 

MƏNİM DÜNYAM

 
Bir dünyamın dünyasıdı,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
Yanar eşqin ziyasıdı,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
 
 
Ülvi-ülvi ülviyyətdi,
Mətin-mətin mətanətdi,
Mehri-mehri məhəbbətdi,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
 
 
Min mənalı bayatımdı,
Yerim, göyüm, hər qatımdı.
Ömür-ömür həyatımdı,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
 
 
Öz vətənim, öz dinimdi,
Öz məkanım, öz elimdi.
Öz türkümdür, öz dilimdi,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
 
 
Azaflıynan qoşa səni,
Toxunmaynan daşa səni.
Mən ölsəm də yaşa səni,
Mənim dünyam, mənim dünyam.
 

İNSAN OĞLU, İNSAN SƏSİ

 
Gəzər dünya, bəşəriyyət,
İnsan oğlu insan səsi.
Gəzər doğru, haqq-ədalət,
İnsan oğlu, insan səsi.
 
 
Gəzər dövran, əsir, zaman,
Dahi vicdan, ilqar, iman,
Keçər tufan, dərya, ümman,
İnsan oğlu, insan səsi.
 
 
Gəzər güllü, barlı bağlar,
Ağ gün, həyat, gözəl çağlar.
Qitə-qitə aşar dağlar,
İnsan oğlu, insan səsi.
Gəzər dava, ölkə talar,
Kainatı oda qalar.
Yerə, göyə lərzə salar,
İnsan oğlu, insan səsi.
 
 
Azaflı da əzəlindən,
Doymaz könül gözəlindən.
Dünya gülər sülh əlindən,
İnsan oğlu, insan səsi.
 

AŞIĞIYAM

 
Milyonlarda saf arzulu,
Mən xoş niyyət aşığıyam.
Ürəyi dürr sözlə dolu,
Mən ülviyyət aşığıyam.
 
 
Milyonlarda zaman-zaman,
Nə dərd ola, nə də dərman.
Sevgilərdə ilqar, iman,
Mən məhəbbət aşığıyam.
 
 
Milyonlarda düşmə kimə,
Nə hakimə, nə həkimə.
Vicdan ilə mühakimə,
Mən ədalət aşığıyam.
 
 
Milyonlarda mərd niyyəti,
Birlik, dostluq, mətanəti,
Bu dünyanın haqq qeyrəti,
Mən sədaqət aşığıyam.
 
 
Milyonlarda var gətirən,
Qitələrdə bar yetirən,
Ruzu verən, gül bitirən,
Mən təbiət aşığıyam.
 
 
Milyonlarda savablıyam,
Sinəsi zər kitablıyam.
Mikayılam, Azaflıyam,
Mən həqiqət aşığıyam.
 

OLMAZ

 
Adama ad vermək olar,
Adamlığı vermək olmaz.
Yeri, göyü görmək olar,
Ürəkləri görmək olmaz.
 
 
Zalım haqqı dandı getdi,
Qanan oda yandı getdi.
Qəlb şüşə tək sındı getdi,
Onu sonra hörmək olmaz.
 
 
De sözünü söz vaxtında,
Gör işini öz vaxtında.
Ay Azaflı, döz vaxtında,
Vaxtsız heç nə dərmək olmaz.
 

A QARDAŞIM

 
İlahidən sınan könlü,
Yapammazsan, a qardaşım.
Düzə qəlbən bağlısansa,
Qopammazsan, a qardaşım.
 
 
Daş içində gövhər gəzmə,
Səhralarda lövbər gəzmə.
Süzülmüşdə cövhər gəzmə,
Tapammazsan, a qardaşım.
 
 
Azaflı, şən həyatını,
Xudam versin baratını.
Şər meydanda haqq atını,
Çapammazsan, a qardaşım.
 

O GÖZLƏRİN

 
Bax qəlbimdən qüdrətinə,
O gözlərin, o gözlərin.
Qərq olmuşam heyrətinə,
O gözlərin, o gözlərin.
 
 
Ömrümüzün növrağıdı,
Sevgimizin fərağıdı.
Həyatımın çırağıdı,
O gözlərin, o gözlərin.
 
 
Azaflıyam, yorğunuyam,
Saf eşqlərin durğunuyam.
Baxışların vurğunuyam,
O gözlərin, o gözlərin.
 

BAXIŞLARIN

 
Gözlərində yanar canım,
Heyrət-heyrət baxışların.
Sehrkardı, tökər qanım,
Xəlvət-xəlvət baxışların.
 
 
Nələr çəkər, nələr aşıq,
Arzu-vüsal dilər aşıq.
Həsrətindən ölər aşıq,
Həsrət-həsrət baxışların.
 
 
Azaflını nişan eylər,
Ürəyini şan-şan eylər.
Məni yerlə yeksan eylər,
Dəhşət-dəhşət baxışların,
Afət-afət baxışların.
 

MÜƏLLİMDİ

 
Ata, ana təbiətsə,
Ustad, nicat müəllimdi.
Həyat arzu, səadətsə,
Ona murad müəllimdi.
 
 
O, taqətdir əlsizlərə,
Gülşən olar gülsüzlərə.
Körpə ikən dilsizlərə,
Natiq, dilşad müəllimdi.
 
 
O, dərs deyir zamana da,
Yaxşıya da, yamana da.
Aya uçan insana da,
Şahin qanad müəllimdi.
 
 
Azaflı, zər daşı qaşlar,
Baş içində ali başlar.
Elmi kamal, ağıl huşlar,
Öyrən, savad müəllimdi.
 

ACI SÖZDƏN, ŞİRİN SÖZDƏN

 
Ürək yanar, dil şad olar,
Acı sözdən, şirin sözdən.
Könül sınar, abad olar,
Acı sözdən, şirin sözdən.
 
 
Fitnəsindən el çaxnaşar,
Dost inciyər, yar dalaşar.
Qohum küsər, qan barışar,
Acı sözdən, şirin sözdən.
 
 
Nizamilər “Xəmsə“ləri,
Vurğunların şah əsəri.
Yaranıbdır söz gövhəri,
Acı sözdən, şirin sözdən.
 
 
Ölkə qurar, mahal çapar,
Taxt uçurar, saray yapar.
Sülh yaranar, dava qopar,
Acı sözdən, şirin sözdən.
 
 
Azaflıya etdi nələr,
Fitnə səpər, şəfa dilər.
Yer-göy ağlar, yer-göy gülər,
Acı sözdən, şirin sözdən.
 

BU ELLƏRDƏN

 
Aşıq qardaş, səsin gəlsin,
O ellərdən, bu ellərdən.
Hey tərifin, bəhsin gəlsin,
O ellərdən, bu ellərdən.
Ellərdə gəz şən baratı,
Çox eyləmə zarafatı.
Al sənətdə mükafatı,
O ellərdən, bu ellərdən.
 
 
Haqdan gəlsin hər muradın,
Şirin ləhcən, şirin dadın.
Oba-oba gəzsin adın,
O ellərdən, bu ellərdən.
 
 
Tarixləri varaqla gəz,
Həqiqəti çıraqla gəz.
Azaflını soraqla gəz,
O ellərdən, bu ellərdən.
 

QƏMİ

 
Əzəl gündən yazı yazan,
Qananlara verdi qəmi.
Kimi yandı oldu Ozan,
Kimi açdı, sərdi qəmi.
 
 
Dahiləri mürvət gəzər,
Mərd igidlər qeyrət gəzər.
Səxavətli hörmət gəzər,
Xəsislərin zərdi qəmi.
 
 
Ürək haqdan murad istər,
Aləmləri azad istər.
Dünyaları abad istər,
Azaflının dərdi, qəmi.
 

AŞIQ

 
Min dil açar məhəbbətdən,
Eşq atında gəzər aşıq.
İlham alar təbiətdən,
Şeir, dastan düzər aşıq.
 
 
Sevdasının od nəfəsi,
Qəlb oxşayar incə səsi.
Sazı, sözü, səliqəsi,
Məclisləri bəzər aşıq.
 
 
Gəzər vəfa, etibarı,
Saf vicdanı, düz ilqarı.
Sevməz zülmü, zülümkarı,
Hər möhnətə dözər aşıq.
 
 
Məkanıdır qoca Qafqaz,
Dünya gəzər əlində saz.
Bir qolu Kür, biri Araz,
Sinəsi göy Xəzər aşıq.
 
 
Bəşər dərdi, fəryadıdır,
Elin şadı öz şadıdır.
Azaflının ustadıdır,
Odlar yurdu Azər aşıq.
 

YANDIRAR

 
Eşq aşiqin ürəyində,
Sinəsində köz yandırar.
Məhəbbəti mələyində,
Gözlərini göz yandırar.
 
 
Can sağ olsa ömür olar,
Dəmir qaynar, dəmir olar.
Qanmayana əmir olar,
Qananları söz yandırar.
 
 
Azaflıyam, çox dəryada,
Dolanmışam ada-ada.
Nələr gördüm bu dünyada,
Şəri qoyar, düz yandırar.
 

AY CAVANLIQ

 
Bir vaxt mənlə dünya gəzdin,
Ad-san aldın, ay cavanlıq.
Dərin-dərin dərya gəzdin,
Şaxə daldın, ay cavanlıq.
 
 
Qoca Qafqaz dağlarında,
Gül-çiçəkli bağlarında,
Məclislərin sağlarında,
Saz da çaldın, ay cavanlıq.
 
 
Niyə əydin qamətini,
Kim artırdı zillətini?
Aslan güclü qüvvətini,
Hara saldın, ay cavanlıq?
 
 
Hanı vurub-tutan günlər,
Dağı dağa çatan günlər.
Zirvələrdə yatan günlər,
Harda qaldın, ay cavanlıq?
 
 
Azaflıyam, aman keçdi,
Ömrüm-günüm yaman keçdi.
Heyif o vaxt, zaman keçdi,
Tez qocaldın, ay cavanlıq.
 

GİLEYLƏNƏR

 
İnsanların adətidir,
Az qanandan gileylənər.
Dahilərin qeyrətidir,
Bəd dövrandan gileylənər.
 
 
El-obada gəzən aşıq,
Məclislərdə süzən aşıq,
Hər bəlaya dözən aşıq,
Gic, nadandan gileylənər.
 
 
Azaflıyam, dəhşətlərdən,
Qurtarmadım qəm, dərdlərdən.
Mərd igidlər namərdlərdən,
Şər divandan gileylənər.
 

DEYƏMMƏRƏM

 
Ürəyimdə min dərdim var,
Bil, aşkara deyəmmərəm.
Mənim işim haqq ilədir,
Zülümkara deyəmmərəm.
 
 
Atam qoca təbiətdi,
Anam eşqi-məhəbbətdi.
İlk sevgilim həqiqətdi,
Gedib hara, deyəmmərəm.
 
 
Dostdur dostu satan, alan,
Quyu qazan, oda salan.
Düzə əyri, haqqa yalan,
Çəkin dara, deyəmmərəm.
 
 
Fələk məni vurdu dağa,
Göydən qar, buz yağa-yağa.
Deyiblər ki, olacağa,
Yoxdur çara, deyəmmərəm.
 
 
Azaflını dərd alsa da,
Can qəzaya uğrasa da,
Dövran məni doğrasa da,
Ağa qara deyəmmərəm.
 

MƏNİ

 
Ağır ellər aşığıyam,
İstər yaxşı, yaman məni.
Özüm ölsəm, sözüm ölməz,
Saxlar əsr, zaman məni.
 
 
Sənətkaram, söz bağıyam,
Min mənanın bulağıyam.
Qəm dağında Qaf dağıyam,
Bürüyüb qar, duman məni.
 
 
Yaşayanlar tez qocalar,
Yaşamayan cavan qalar.
Azaflını yada salar,
Mehriban dost, güman məni.
 

ÜRƏK SƏNİ

 
Baş ağardı başdan-başa,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Yalvarıram cavan yaşa,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Ağrımayan görək səni.
 
 
Ağlımdadır hiss, sərvətim,
Sinəmdədir səltənətim.
Canım, eşqim, məhəbbətim,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Ağrımayan görək səni.
 
 
Səndə vicdan, səndə cahan,
Dosta, yara, elə qurban.
Oda yanan, könül qanan,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Ağrımayan görək səni.
 
 
Həyat muraz, sevgi təlaş,
Gah mübariz, gah da savaş.
Ömür keçir yavaş-yavaş,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Ağrımayan görək səni.
 
 
Azaflıya dahi sənsən,
Qəlbin mehri-mahı sənsən.
Varlığımın şahı sənsən,
Qocalma gəl, ürək, səni.
Ağrımayan görək səni.
 

BİR OLANDA

 
Xoşbaxtların xoşbaxtıdı,
İki könül bir olanda.
Həyat ona nur taxtıdı,
İki könül bir olanda.
 
 
Mətanəti enməz olar,
Sədaqəti dönməz olar.
Məhəbbəti sönməz olar,
İki könül bir olanda.
 
 
Uçuq evi xanımandı,
Dar həyəti bir cahandı.
Şah, sultandı, bəydi, xandı,
İki könül bir olanda.
 
 
Ömrü çiçək, yaz, bahardı,
Hər vaxtının zövqü vardı.
Azaflı, can, yar o yardı,
İki könül bir olanda.
 

OLMAZ

 
Düz danışsan, dost inciyər,
Danışmasan yalan olmaz.
Halal sərvət az-az olar,
Haramsız cib “kalan“ olmaz.
Bağ sayılmaz bar olmasa,
Həyat heçdir yar olmasa,
Xətir-hörmət, var olmasa,
Səni yada salan olmaz.
Hər yamandan odur yaman,
Biri tamah, biri şeytan.
Ay Azaflı, heç bir insan,
Ehtiyacsız olan olmaz.
 

QUCAĞINDA

 
Neçə aşıq bada getdi,
Məhəbbətin qucağında.
Neçə dostlar oda getdi,
Sədaqətin qucağında.
 
 
Neçə dağlar çisgin oldu,
Neçə bağlar misgin oldu.
Neçə gözəl küsgün oldu,
Şan-şöhrətin qucağında.
 
 
Neçə dövran ləl yandırdı,
Neçə ürək dil yandırdı,
Neçə zalım el yandırdı,
Cəhalətin qucağında.
 
 
Ömrün keçdi min bir ahla,
Görməsə də olub haxla.
Aman allah, özün saxla,
Qiyamətin qucağında.
 
 
Qansızlara qan verəydim,
Zülmətlərə dan verəydim.
Azaflıyam, can verəydim,
Ədalətin qucağında.
 

ÇOX İSTƏYİR

 
Sarı qanqal çiçəyini,
Gülüstandan çox istəyir.
Ala qarğa balasını,
Şux tərlandan çox istəyir.
 
 
Demək olmur deməlini,
Doğru, yalan təməlini.
Şeytan fitnə əməlini,
Haqq-divandan çox istəyir.
 
 
Kor yapalaq öz səsini,
İlan murdar nəfəsini,
Yoxsul uçuq küməsini,
Xanimandan çox istəyir.
 
 
Aşiq-məşuq butasını,
Zalım qanlar xatasını,
Nökər kasıb atasını,
Bəydən, xandan çox istəyir.
 
 
Dahi gəzər düz divanı,
Şair istər şən dövranı.
Azaflı dost-mehribanı,
Şirin candan çox istəyir.
 

NAMÜMKÜNDÜ

 
Bir gözəlin vurğunuyam,
Yola gəlmir, namümkündü.
Sevdasının yorğunuyam,
Qola gəlmir, namümkündü.
Görüşünə dedim nəzir,
Yaxın gəlmir, məndən sezir.
Qırxı keçib, cavan gəzir,
Çala gəlmir, namümkündü.
 
 
Azaflıyam, bir diləkdə,
Canım getdi bir mələkdə.
Ürəyimiz bir ürəkdə,
Ola, gəlmir, namümkündü.
 

GÖZLƏR

 
Nə baxırsan cəllad kimi,
Yağı gözlər, yağı gözlər.
İçirdirsən eşqimizə,
Ağı gözlər, ağı gözlər.
 
 
Mənə dəymə, ağrın alım,
Etibarsız, yoxdu halım.
Sinəm üstə çəkdin, zalım,
Dağı, gözlər, dağı, gözlər.
 
 
Azaflıyam, dillərinin,
Aşiqiyəm ellərinin.
Kəmənd oldu tellərinin,
Tağı, gözlər, tağı, gözlər.
 

MİN İL KEÇƏ

 
Əsil insan ara qatmaz,
Yüz il keçə, min il keçə.
 
 
Əsil gözəl yarın atmaz,
Yüz il keçə, min il keçə.
 
 
Əsil alim çıxmaz rahdan,
Əsil aşıq yanar ahdan.
Əsil şair dönməz haqdan,
Yüz il keçə, min il keçə.
 
 
Əsil igid basmaz nanı,
Əsil olan tökməz qanı.
Tərs oğlunun yanmaz canı,
Yüz il keçə, min il keçə.
 
 
Əsil hakim zalım olmaz,
Azaflını dərdə salmaz.
Keçər dövran, sənə qalmaz,
Yüz il keçə, min il keçə.
 

ATALAR, BABALAR

 
Yaxşılıq et, yaman olma,
Deyib atalar, babalar.
El-obana yaman olma,
Deyib atalar, babalar.
 
 
Sal meylini düz niyyətə,
Fitnə vermə heç millətə.
Qisas qalmaz qiyamətə,
Deyib atalar, babalar.
 
 
Yaxşı dostu, yarı gözlə,
Namus, qeyrət, arı gözlə.
 
 
Çətin günü, darı gözlə,
Deyib atalar, babalar.
 
 
Qoru haqqı, qoru düzü,
Yıxma mərdi, tutma gözü.
Tələ quran düşər özü,
Deyib atalar-babalar.
 
 
Azaflı, şah hamı olmaz,
Çaylar axar dərya dolmaz.
Şair, igid unudulmaz,
Deyib atalar, babalar.
 

ZALIMIN QIZI

 
Həsrətindən od almışam,
Yandım, ay zalımın qızı.
Əziz idim, yad olmuşam,
Qandım, ay zalımın qızı.
 
 
Eşitmədin amanımı,
Niyə kəsdin gümanımı.
Of, dinimi, imanımı,
Dandım, ay zalımın qızı.
 
 
Azaflının mehri-mahı,
Məhəbbətin şirin ahı.
Səni eşqimin pənahı,
Sandım, ay zalımın qızı.
 

ELİN GÜCÜ, ELMİN GÜCÜ

 
Günəş olar, işıq saçar,
Elin gücü, elmin gücü.
Dövranlarda meydan açar,
Elin gücü, elmin gücü.
 
 
Gələcəyim gənc nəsilim,
Sənsən mənim yaz fəsilim.
Əllərinlə qoy yüksəlim,
Elin gücü, elmin gücü.
 
 
Ağ saraylar zirvəsidi,
Həyatın zər töhfəsidi.
Bəşəriyyət bəhrəsidi,
Elin gücü, elmin gücü.
 
 
Onlar qüdrət bu cahana,
Qanad verir hər insana.
Yollar salır asimana,
Elin gücü, elmin gücü.
 
 
Azaflı, hər çağ üstünə,
Ağ gün gələ ağ üstünə.
Dağı qoyar dağ üstünə,
Elin gücü, elmin gücü.
 

VAXTI

 
İnsan oğlu vəzifədə,
Hörmət eylə, olan vaxtı.
Olma xəsis, namərd, gədə,
Verməlisən alan vaxtı.
 
 
Atıbsansa, atacaqlar,
Satıbsansa, satacaqlar.
Tutubsansa, tutacaqlar,
Tale daşa çalan vaxtı.
 
 
Azaflı, çox var can alar,
Kim qazanar, kimə qalar.
Milyonçular sini yalar,
Tənəzzüldə qalan vaxtı.
 

OLA

 
İnsan odur, dahi kimi,
Qanan, qanan, qanan ola.
Bir ədalət şahı kimi,
Yanan, yanan, yanan ola.
 
 
İnsan odur ad qazana,
Halal çörək dad qazana.
Dost qazana, yad qazana,
Zaman, zaman, zaman ola.
 
 
İnsan odur, qədir bilə,
Yaradanı qadir bilə.
Gövhər sözü nadir bilə,
Anan, anan, anan ola.
 
 
İnsan odur, sədaqəti,
Ola eşqi-məhəbbəti.
Saf isməti, saf niyyəti,
Canan, canan, canan ola.
 
 
İnsan odur, yetə dada,
Törətməyə bəla, qada.
Ay Azaflı, bu dünyada,
İnsan, insan, insan ola.
 

EYLƏYƏR

 
Dost dostunun güzgüsüdü,
Baxar səhvin düz eyləyər.
Çətin gündə arxasıdı,
Ocağına köz eyləyər.
 
 
Dost dostunun ürəyidi,
Yıxılanda dirəyidi.
Çətin gündə gərəyidi,
Səbir verər, döz eyləyər.
 
 
Dost dostunun şöhrətidi,
Şirin-şirin söhbətidi.
Çətin gündə nüsrətidi,
Bir sevinci yüz eyləyər.
 
 
Dost dostunun şən mehrabı,
Azaflının könül tabı.
Çətin gündə iztirabı,
Gen günündə həzz eyləyər.
 

USTAD

 
Sənətində kamil ola,
Hamı istər belə ustad.
Barmaqları qızıl ola,
Düşə dildən-dilə ustad.
 
 
Olsa şair, aşıq, misgər,
Həkim, dərzi, bənna, dülgər.
Ya mühəndis, ya çilingər,
Aləm onu bilə ustad.
 
 
Öz işində bir nur olsun,
Yaratdığı büllur olsun.
Nə sənətkar olur olsun,
Müdəm xoşa gələ ustad.
 
 
Azaflının zər sənəti,
İnsanlığı, sədaqəti.
Adı, sanı, şan-şöhrəti,
Gəzə eldən-elə ustad.
 

BİR İNSANLIQ, BİR CAVANLIQ

 
İncilərin ən incisi,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
Birincilər birincisi,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
 
 
Xaliqin nur kündəsidi,
Mirvari, dürr kündəsidi.
Həyatın “qur“ kündəsidi,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
 
 
Qalmasın dad-amanlarda,
Çətin gündə, yamanlarda.
Çox yaşasın zamanlarda,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
 
 
Ömrün boyu düznən varam,
Alçaqlarnan yoxdu aram.
Yaxşılara arzularam,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
 
 
Azaflı da söylər belə,
Dildən-dilə, eldən-elə.
Əvəz olmaz heç nə ilə,
Bir insanlıq, bir cavanlıq.
 

GƏL OYNAMA

 
Toy-bayramda, şəndə oyna,
Acı sözlə gəl oynama.
Elnən ağla, elnən qayna,
Ocaq-közlə gəl oynama.
 
 
Qul eyləyib alar səni,
Dağa-daşa salar səni.
Kişilikdən çalar səni,
O yüz-yüzlə gəl oynama.
 
 
Ürəklərə dildir açar,
Saxla sirrin, qoyma qaçar.
Dərd-bəlaya eylər düçar,
Hər gül üzlə gəl oynama.
 
 
Azaflı, yaz, ləl əlinlə,
Ucal zəhmət təməlinlə.
Fəxr elə şad əməlinlə,
Qaşla, gözlə gəl oynama.
 

KİMİ

 
Misgin-misgin nə baxırsan,
Qul cəllada baxan kimi.
Namərd vurdu, yıxdı məni,
Fələk evlər yıxan kimi.
 
 
Ağ buluddan ağdı başım,
Görüb ağlar dost-qardaşım.
Gecə-gündüz qanlı yaşım,
Axır çaylar axan kimi.
 
 
Azaflı, de, arzun nəydi,
Bu dünyadan qəm gedəydi.
Haqq əbədi hökm edəydi,
Ayla, Günəş çıxan kimi.
 

ARZULAR SƏNİ

 
Adam oğlu, insan olsan,
İnsanlar arzular səni.
Divanda haqq divan olsan,
Vicdanlar arzular səni.
 
 
Aşıq istər toy, şan, barat,
Müdəm ala eldən murad.
Şair qardaş, yaxşı yarat,
Qananlar arzular səni.
 
 
Gözəl olsan, vəfan olsa,
Alim olsan qafan olsa,
Həkim olsan şəfan olsa,
Milyonlar arzular səni.
 
 
Hakim olsan cəmiyyətə,
Zalım olma gəl millətə.
Yansan əsil məhəbbətə,
Yananlar arzular səni.
 
 
Azaflı, gəz əsilləri,
Arzula xoş fəsilləri.
Gələcəyin nəsilləri,
Dövranlar arzular səni.
 

HÖRMƏT

 
Əldə olsa ixtiyarın,
Elə xalqa, elə hörmət.
Ver payını günahkarın,
Etmə fitnə-felə hörmət.
 
 
Zalımlarda mürvət gəzmə,
Alçaqlarda qeyrət gəzmə.
Hörmət edib hörmət gəzmə,
Təmənnasız elə hörmət.
 
 
Axmaq qışda yay axtarar,
Tənbəl hazır pay axtarar.
Zayın oğlu zay axtarar,
İnanma ki, bilə hörmət.
 
 
Doğrularla yer-göy dola,
Yolsuzları çəkə yola.
Yer üzünə hakim ola,
Düşə dildən-dilə hörmət.
 
 
Azaflı, çox qəmnən ötmə,
Öz yerindən uzaq getmə.
Hörmətsizə hörmət etmə,
Onda dönər külə hörmət.
 

MƏHƏBBƏTDƏN

 
Bu dünyaya gələn kimsə,
Arzu dilər məhəbbətdən.
Eşqi sevda bilən kimsə,
Çəkər nələr məhəbbətdən.
 
 
O sehrkar bir afətdir,
O sevgidir, müsibətdir.
O həyatdır, təbiətdir,
Bəşər gələr məhəbbətdən.
 
 
Vurğunların odur himi,
Aşıqların sınar simi.
Gah ağlayar yetim kimi,
Gah da gülər məhəbbətdən.
 
 
Su, od olar, daş qaynadar,
Ürək yanar baş qaynadar.
Gözlərində yaş qaynadar,
Aşiq ölər məhəbbətdən.
 
 
Kimin yarı halal haqdır,
Bu dünyada o xoşbaxtdır.
Azaflı da ən bədbaxtdır,
Fəryad elər məhəbbətdən.
 

O DAĞLARDAN, BU DAĞLARDAN

(Qoşa yarpaq gəraylı)

 
Maral qaçar, kəklik uçar,
O dağlardan, bu dağlardan.
Ellər köçər, karvan keçər,
O dağlardan, bu dağlardan,
Yaylaqlardan, oylaqlardan.
 
 
Sürü otlar qatar-qatar,
Gahı yatar, gahı qaçar.
Qız gül atar, oğlan tutar,
O dağlardan, bu dağlardan,
Yaylaqlardan, oylaqlardan.
 
 
Bulud oynar, şimşək çaxar,
Bulaq qaynar, sular axar.
Qartal qalxar, cüyür baxar,
O dağlardan, bu dağlardan,
Yaylaqlardan, oylaqlardan.
 
 
Koroğlular gəzdi Nigar,
Tarix sayar hər nəyi var.
Könül duyar, ilham alar,
O dağlardan, bu dağlardan,
Yaylaqlardan, oylaqlardan.
 
 
Naxır enər, buzov mələr,
At kişnəyər, qulun gələr.
Azaflı söz, dastan deyər,
O dağlardan, bu dağlardan,
Yaylaqlardan, oylaqlardan.
 

ÇALA-ÇALA

(Qoşayarpaq iki ayaqlı gəraylı)

 
Məhəbbətin, sədaqətin,
Cəsarətin, siyasətin,
Güc-qüvvətin, pul-sərvətin,
Ola-ola, bala-bala,
Gəz dünyanı çala-çala.
 
 
Dosta hayın, dalda dayın,
Haqqı-sayın, yazın, yayın,
Qismət payın, çörək, çayın,
Ola-ola, sağa-sola,
Gəz dünyanı çala-çala.
 
 
Etibarın, namus, arın,
Yaxşı yarın, çoxlu varın,
İxtiyarın, mərd dostların,
Ola-ola qalma dala,
Gəz dünyanı çala-çala.
 
 
Canda sağın, gözəl çağın,
Ətin-yağın, aran-dağın,
Güllü bağın, kef-damağın,
Ola-ola düşmə qala,
Gəz dünyanı çala-çala.
 
 
Azaflı, düz şeirlə söz,
Ömrü yüz-yüz şən, gülərüz,
Gecə-gündüz şad könlümüz,
Ola-ola düz get yola,
Gəz dünyanı çala-çala.
 

DÜNYA

 
Yoxuşundan çıxammıram,
Belimdə bir şələ dünya.
Çörək pulundan ötəri,
Mənim kimi mələ, dünya.
 
 
Neçə əsir, il dolandın,
Nə yaxşı, nə yaman qandın.
Hamıdan qabaq yarandın,
Ağlın yoxdu hələ, dünya.
 
 
Doğrun acdı, əyrin toxdu,
Basa-basdı, soxa-soxdu.
Kasıblarnan aran yoxdu,
Varlılara lələ dünya.
 
 
Azaflını tutdu xata,
Zığ-zımıra bata-bata.
Nə ola, bir gücüm çata,
Səni salam ələ, dünya.
 

EY GÜL

 
Bahar gəldi, yaz mələyi,
Bitib nərgiz, süsən, ey gül.
Atıb başdan tac örpəyi,
Aç qönçəni, bəzən, ey gül.
 
 
Bülbül ağlar, çəkər cəfan,
Xara qismət olar səfan.
Etibarsız, yoxdu vəfan,
Əldən-ələ gəzən, ey gül.
 
 
Məhəbbətin, eşqin qızı,
Baxçaların dan ulduzu.
Ləçəklərin al qırmızı,
Təbiətdir düzən, ey gül.
 
 
Siz tez solan, mən bir qonaq,
Xan çiçəklər olur torpaq.
Alçın yanaq, pardaq-pardaq,
Qanlar tökür nizən, ey gül.
 
 
Azaflı, yaz qəzəllərdi,
Ömür yanmış xəzəllərdi.
Sizi dərən gözəllərdi,
Məni dərddir üzən, ey gül.
 

DƏRDİN ALIM

 
İnsan oğlu insan kimi,
Söz qananın dərdin alım.
Bir baxışla dərdi, qəmi,
Göz qananın dərdin alım.
 
 
El yolunda çalışanın,
Duz-çörəyin, balın, şanın.
Ürəyindən alışanın,
Köz qananın dərdin alım.
 
 
Azaflının haqq dərmanı,
Qəh-qəhəni, əl amanı.
Həm yaxşını, həm yamanı,
Düz qananın dərdin alım.
 

QURBAN OLUM

 
Harda varsa insanlığın,
Kamalına qurban olum.
Ahıl qanan cavanlığın,
Camalına qurban olum.
 
 
Harda varsa etibarın,
Təmiz eşqin, namus, arın,
Vəfası düz olan yarın,
Halalına qurban olum.
 
 
Harda varsa qananların,
Aşiqiyəm o canların.
Vətən üçün yananların,
Məlalına qurban olum.
 
 
Harda varsa haqq-divanın,
Adamlığı düz qananın.
Yaranmışı yaradanın,
Cəlalına qurban olum.
 
 
Harda varsa haqqa hörmət,
Odur mürvət, odur qiymət.
Azaflıyam, səmimiyyət,
Amalına qurban olum.
 

VURDU

 
Taleyimiz gətirmədi,
Bizi daşdan-daşa vurdu.
Arzu-kama yetirmədi,
Ömrü başdan-başa vurdu.
 
 
Çəkdim qəmlər macərası,
Paralandı can parası.
Bivəfanın söz yarası,
Oxu qaşdan-qaşa vurdu.
 
 
Azaflıyam, saf niyyətim,
Var dostuma sədaqətim.
Nakam oldu məhəbbətim,
Dağı qoşa-qoşa vurdu.
 

OLSUN

 
Düz könüldən düz könülə,
Məhəbbətin yolu olsun.
Doğru qəlbdən doğru dilə,
Sədaqətin dolu olsun.
 
 
Eşq incimin çiçəkləri,
El də bəzər mələkləri.
Arzumuzun diləkləri,
Hər niyyəti ulu olsun.
 
 
Azaflıyam, haq-divanın,
Əsiriyəm mehribanın.
Yaxşıların, yaxşı canın,
Canım matah qulu olsun.
 

CAN AĞRISI

 
Arzum budur təbiətdən,
Olmayaydı can ağrısı.
Şəfa tapa o qüdrətdən,
Qalmayaydı can ağrısı.
 
 
Mən nə deyim yaradana,
Min qəm verir bir insana.
Heç kimsəni dərd-dərmana,
Salmayaydı can ağrısı.
 
 
Gəzdim qürbət ellərini,
Keçdim hicran sellərini.
Məhəbbətin güllərini,
Yolmayaydı can ağrısı.
 
 
İstər səksən, doxsan yaşa,
Əcəl zəhrin tökər başa.
Ölənəcən dağa, daşa,
Salmayaydı can ağrısı.
 
 
Azaflıyam, tanı məndən,
Keçdi dünya fanı məndən.
Cəllad kimi canı məndən
Almayaydı can ağrısı.
 

VAR

 
Dünya, səndən gileyliyəm,
Bir sinəmin min dağı var.
Başı qanlı, bəlalıyam,
Sinəmdə qəm oylağı var.
 
 
Qoca fələk oyunbazdı,
Mən ağ dedim, qara yazdı.
Yaman günün ömrü azdı,
Hər gecənin savağı¹ var.
 
 
Çox ucaya ucalmaynan,
Alçaqlara alçalmaynan,
Şeytan ilə dost olmaynan,
Hər yuvada barmağı var.
 
 
Müdəm ağlar məhbus olan,
Həsrət çəkən, darda qalan.
Yerə, göyə işıq salan,
Haqqın min bir çırağı var.
 
 
Azaflıyam, arım oldu,
Nə dövlətim, varım oldu.
Qəhri-qəza yarım oldu,
Dodağımda dodağı var.
 

GƏRƏK

 
Hər aşiqə aşiq demə,
Aşiq yana-yana gərək.
Hər alimə alim demə,
Alim qana, qana gərək.
 
 
Hər gözəldə ağıl olmaz,
Hər söz şirin nağıl olmaz.
Hər doğulan oğul olmaz,
Doğan ana, ana gərək.
 
 
Hər kəs yeyə öz bəhrini,
Azaflı da söz nəhrini.
Kim ki çəkir el qəhrini,
Qəlbi şana-şana gərək.
 

OLMAYANI

 
Necə insan saymaq olar,
Mərhəməti olmayanı.
Necə sevgi duymaq olar,
Məhəbbəti olmayanı.
 
 
El görməyən nə xeyirdi,
Qəlb oxşamaz nə şeyirdi?
Nə alimdi, nə şairdi,
Söz-hikməti olmayanı.
 
 
Bu dünyada gəzmə bekar,
Yaxşı dosta ol cəfakar.
Nə usta bil, nə sənətkar,
Məharəti olmayanı.
 
 
Həqiqəti fələk sayma,
Hər gözəli mələk sayma.
Azaflı, mərd ürək sayma,
Sədaqəti olmayanı.
 

BU DÜNYADAN

 
Gecə-gündüz karvan keçər,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
Yaxşı keçər, yaman köçər,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 
 
Şahlar qoyub tac getdilər,
Qullar verib bac getdilər.
Dövlətlilər ac getdilər,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 
 
Neçə dövran gələcəkdi,
Hökmü nələr edəcəkdi.
Gedib, gedir, gedəcəkdi,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 
 
Çox Süleyman, çox İsgəndər,
Gəzdi Düldül, Əli, Qənbər.
Getdi imam, haqq, Peyğəmbər,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 
 
Dünya ağlar, zaman ağlar,
Xəstə ağlar, loğman ağlar.
Çəkər dağı, aman ağlar,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 
 
Azaflı, nə qəm edərsən,
Haqq yolunda can verərsən.
Lüt gəlibsən, lüt gedərsən,
Bu dünyadan, bu dünyadan.
 

OLANDA

 
Qohum, qardaş yaxınlaşar,
Gələr, gedər pay olanda.
Xətir-hörmət aşar, daşar,
Dostdan dosta hay olanda.
 
 
Hamı istər dövlət, varı,
Yaxşı günü, yaxşı yarı.
Qışın soyuq, ayaz, qarı,
Unudular yay olanda.
 
 
Əgər baxtın bəslər səni,
Hamı sevər, səslər səni.
Arvad, uşaq istər səni,
Evdə çörək, çay olanda.
 
 
Hərdən vaxtın çərxi dönər,
Yer üstünə bəla enər.
Bəşər oğlu yanar, sönər,
Hökmdarı zay olanda.
 
 
Xeyirsizdi şərin uğru,
Mömin donda gəzər oğru.
Bil, Azaflı, haqnan, doğru,
Dünya gülər bay olanda.
 

ZALIM OLUB ZÜLM ELƏMƏ

 
Bu dünyadan nələr gedər,
Zalım olub zülm eləmə.
Vəzifə də gələr, gedər,
Zalım olub zülm eləmə.
 
 
Çox doğrunu yalan gördüm,
Can verən, can alan gördüm.
Şahı düzdə qalan gördüm,
Zalım olub zülm eləmə.
 
 
Şair dərdi Qaf-qaf olar,
Haqq, vicdanı saf-saf olar.
Zərraf gözü sərraf olar,
Zalım olub zülm eləmə.
 
 
Məhəbbəti unutmayaq,
Sədaqəti unutmayaq.
Həqiqəti unutmayaq,
Zalım olub zülm eləmə.
 
 
Azaflı tək söz qanan ol,
Dost yolunda mərd yanan ol.
İnsanlara mehriban ol,
Zalım olub zülm eləmə.
 

DÜŞƏRSƏN

 
Şirin deyib, şirin gülsən,
Şəkərə, qəndə düşərsən.
Özgəsinə quyu qazsan,
Dərin qaz, sən də düşərsən.
 
 
Danışma, düz deyəmməyən,
Dövlətini yeyəmməyən.
Öz xalqını bəyənməyən,
Borana, çəndə düşərsən.
 
 
Yar döy yara calanmayan,
Dost döy dosta qalanmayan.
Dövran ilə dolanmayan,
Bəlaya gündə düşərsən.
 
 
Ölməmiş tacı verməyən,
Zalıma bacı verməyən,
Bacı-xəracı verməyən,
Qalar sürgündə düşərsən.
 
 
Azaflı, aç əl-qolunu,
Alma, namərdin pulunu.
Getməsən vaxtın yolunu,
Hər şeydən gendə düşərsən.
 

OLMAYA

 
Aman Allah, bu dünyada,
İnsan ömrü az olmaya.
Nə ayrılıq, nə də zindan,
Tərsə dönən yaz olmaya.
 
 
Adamlıq döy duymamazlıq,
Qəm hicrana uymamazlıq.
İgidlərdə saymamazlıq,
Gözəllərdə naz olmaya.
 
 
Ola dostun sədaqəti,
Azaflıya məhəbbəti.
İstəmirəm o cənnəti,
Orda söhbət, saz olmaya.
 

UZAQ-UZAQ

 
İstəmərəm dost, qardaşdan,
Olum, olum, uzaq-uzaq.
Ayrılmadı qəm-təlaşdan,
Sağım, solum uzaq-uzaq.
 
 
Gəncliyimi dövran aldı,
Gözlərimdə çaxmaq çaldı.
Ağrım dağa-daşa saldı,
Düşdü yolum uzaq-uzaq.
 
 
Azaflı can üzə-üzə,
Keçdi ömrüm bezə-bezə.
Səsim, sədam çatmaz sizə,
Əlim, qolum uzaq-uzaq.
 

CIĞALI GƏRAYLI

 
O aşıq ki yaranmasın,
Nə göz qanar, nə anlayar.
Pis övladı yaranmasın,
Nə siz qanar,
Nə biz qanar,
Nə bez qanar,
Nə düz qanar, nə anlayar.
 
 
Dosta gedər can fədağa,
Özün salar min qadaya.
Bir insan ki anlamaya,
O, daş-qaya,
Salmaz saya,
Çatmaz haya,
Nə döz qanar, nə anlayar.
 
 
Qardaş odur dada çatan,
Yar da odur qəlbə yatan.
Azaflını oda atan,
Bir az qanan,
Bir tərs canan,
Bir bəd zaman,
Nə söz qanar, nə anlayar.
 

A DOSTLARIM

 
İnsan oğlu, şeytan oğlu,
Qoşa gələr, a dostlarım.
Bəxt yatanda xata, bala,
Başa gələr, a dostlarım.
 
 
Müşgül olar haqqın özü,
Yamanların çıxsın gözü.
Yaxşıların yaxşı sözü,
Xoşa gələr, a dostlarım.
 
 
Haqq bir etsin düzü düzlə,
Mini minlə, yüzü yüzlə.
Azaflının təbi sizlə,
Cuşa gələr, a dostlarım.
 

ŞƏKİL SƏNİ

 
Əsir-əsir ol yadigar,
Eldən-elə, şəkil, səni.
Yada salsın baxan dostlar,
Dildən-dilə, şəkil, səni.
 
 
Ömür keçdi sorağında,
Mehri haqqın fərağında.
Gəz çələnglər qucağında,
Güldən-gülə, şəkil, səni.
 
 
Günahlara qatılmaynan,
Nadanlara satılmaynan.
Ürəklərdən atılmaynan,
Əldən-ələ, şəkil, səni.
 
 
Azaflı, of… şəryamanlar,
Çox çəkmişəm ah-amanlar.
Dolandırsın hey zamanlar,
İldən-ilə, şəkil, səni.
 

GEDƏR

 
Taleyindən küsmə, könül,
Birdən gələr, birdən gedər,
Haqdan ümid kəsmə, könül,
Hərdən gələr, hərdən gedər.
 
 
Bu dünyaya səs salanlar,
Tez boşalar tez dolanlar.
Var-dövlətə dost olanlar,
Zərdən gələr, zərdən gedər.
 
 
Azaflı, çox dəm-dəm olma,
Şad içində qəm-qəm olma.
Vəfasıznan həmdəm olma,
Şərnən gələr, şərnən gedər.
 

KİM KİMƏDİ

 
Bu fələyin tonqalında,
Donan yanır, kim kimədi.
Tutur dövran bildiyini,
Sanan sanır, kim kimədi.
 
 
Haqq ağlayır, nahaq gülür,
Oğru qalır, doğru ölür.
Düz payını əyri bölür,
Danan danır, kim kimədi.
 
 
Vətənimdə qeyrət yoxdu,
Qanununda mürvət yoxdu.
Nə bir xətir, hörmət yoxdu,
Anan anır, kim kimədi.
 
 
Azaflının min ahını,
Babalını, günahını,
Allahını, vallahını,
Qanan qanır, kim kimədi.
 

A SULTANIM

 
Gəl, gözlərəm yollarını,
İllərinən, a sultanım.
Sal boynuma qollarını,
Əllərinən, a sultanım.
 
 
Gəl, yaranı bağlayaram,
Öz qəlbimi dağlayaram.
Ah çəkərəm, ağlayaram,
Dillərinən, a sultanım.
 
 
Gəl olmaynan sən də yağı,
Azaflından tut sorağı.
Xəzan oldu ömrüm bağı,
Güllərinən, a sultanım.
 

BAŞINA DOLANDIĞIM

 
Ay insafsız, harda qaldın,
Gəl, başına dolandığım.
Bir canıma min od saldın,
Dil, başına dolandığım.
 
 
Bağman² gülər gülüzardan,
Aşıq yanar ahı-zardan.
Bülbül çıxar intizardan,
Gül, başına dolandığım.
 
 
Dolan aləm nuralansın,
Seryaqubu paralansın.
Hicran bizdən aralansın,
El, başına dolandığım.
 
 
Azaflıyam, məhəbbətim,
Həm sevincim, həm afətim.
Sənsən pirim, ziyarətim,
Bil, başına dolandığım.
 

QANMADI

 
Bir nanəcib rəhbər oldu,
Eli qanmadı, qanmadı.
Bir kor nadan zərgər oldu,
Ləli qanmadı, qanmadı.
 
 
Hökmü dövran fənd əlində,
Qul yeyəmmir qənd əlində.
Oldu rayon, kənd əlində,
Dəli qanmadı, qanmadı.
 
 
Zalım haqnan üzə durdu,
Şər eylədi, tələ qurdu.
Pis yaxşıya ləkə vurdu,
Dili qanmadı, qanmadı.
 
 
Yoldaş gördüm yoldaşına,
Güllə atdı qardaşına,
Zəncir saldı yad başına,
Əli qanmadı, qanmadı.
 
 
Azaflının dərdi zaman,
Gülü xara verdi zaman.
Namərd etdi mərdi zaman,
Bəli qanmadı, qanmadı.
 

HƏQİQƏT

 
Ayılmayıb, a qardaşım,
Hələ gəzdiyin həqiqət.
Olub namərd, tərs əlində,
Kölə gəzdiyin həqiqət.
 
 
Keçmişdə də yoxmuş düzü,
Var indiki vaxda sözü,
Gələcəkdə bəlkə özü,
Gələ gəzdiyin həqiqət.
 
 
Azaflıynan görəklərdə,
Adı divar, dirəklərdə.
Yatır gücsüz ürəklərdə,
Belə gəzdiyin həqiqət.
 

AXTARAR

 
Hər sənətkar el üçündü,
Aşıq şənlik, toy axtarar.
Deyər görün ölən varmı,
Molla ölü, vay axtarar.
 
 
Adam var ki, ürək üzər,
Adam var ki, könül düzər.
Yaxşı olan, yaxşı gəzər,
Pis özünə tay axtarar.
 
 
Kimi uyar şöhrət-şana,
Kimi özün salar qana.
Azaflı tək yana-yana,
Kimi haqdan pay axtarar.
 

VAR

 
Hər insanın bu dünyada,
Həm çiyi, həm bişmişi var.
Hər gecənin, hər gündüzün,
Min hökmü var, min işi var.
 
 
Kimi tikər, kimi yıxar,
Kimi yeyər, kimi baxar.
Kimi enər, kimi qalxar,
Fələyi var, gərdişi var.
 
 
Hər çəməndə min gül əkən,
Dəryalara sel, su tökən.
Yerə, göyə pərdə çəkən,
Ay Azaflı, bir kişi var.
 

İNSAN OĞLU

 
Yaranandan ölənədək,
Nələr edər insan oğlu.
Yaxşı, yaman bilənədək,
Ölər hədər insan oğlu.
 
 
Bağlar yanar bar üstündə,
Güllər solar xar üstündə.
Bir-birini var üstündə,
Yeyər, didər insan oğlu.
 
 
Azaflı, haqq dürdanədi,
Uyma, dünya əfsanədi.
Gəldi getdi, gəlib gedi,
Gələr, gedər insan oğlu.
 

MƏNİ

 
Mən həqiqət aşiqiyəm,
Bəyənmədi gülüm məni.
Oxlar vurdu ox üstündən,
Çox ağrıtdı zülüm məni.
 
 
Qoşalayıb zər atmaram,
Şər danışıb, şər tutmaram.
Haqq yolunu unutmaram,
Yıxsa vaxtsız ölüm məni.
 
 
Can içində od yandıran,
Çırağını şad yandıran,
Əsər etməz yad yandıran,
Yandırar öz əlim məni.
 
 
Sarı cəllad aldı ələ,
Vurdu daşa, atdı selə.
Çox yalvardım insaf eylə,
Döydürdü öz dilim məni.
 
 
Çəkdiyim söz balasıdı,
Hər çınqı köz balasıdı.
Azaflı öz balasıdı,
Unutmasın elim məni.
 

MƏNİ

 
Yandırıbdı qəm odunda,
Qəhrim məni, qəhrim məni.
Qərq eylədi tufanında,
Nəhrim məni, nəhrim məni.
 
 
İtirmişəm öz canımı,
Eşidən yox amanımı.
Aparıb din-imanımı,
Sehrim məni, sehrim məni.
 
 
Azaflını nə şad elər,
Görən zaman fəryad elər.
Tez unudar, gec yad elər,
Mehrim məni, mehrim məni.
 

BAŞINDADI

 
Dərd deməyə yox bir divan,
Qanmaz millət başındadı.
Təriflənir alçaq, yalan,
Yaxşı töhmət başındadı.
 
 
Ürəklərdən ürək keçir,
Diləklərdən dilək keçir.
Cəhənnəmə mələk keçir,
Tutan cənnət başındadı.
 
 
Azaflı, gör o qansızlar,
Hakim oldu imansızlar.
Dövrana bax, vicdansızlar
Namus, qeyrət başındadı.
 

ZALIM OGLU, ZALIM QIZI

 
Bir-birinə yazılaydı,
Zalım oğlu, zalım qızı.
Pozulanda pozulaydı,
Zalım oğlu, zalım qızı.
 
 
Biri deyər, biri kəsər,
Biri döyər, biri küsər,
Biri söyər, biri əsər,
Zalım oğlu, zalım qızı.
 
 
Ay Azaflı, salma meyil,
Dolanarlar veyil, veyil.
İkisi də bir şey deyil,
Zalım oğlu, zalım qızı.
 

GÖZƏL

 
Əzəl-əzəl yaxşı dövran,
Nə var şirin sözdən gözəl.
Qəlbi təmiz ola insan,
İstəmirəm üzdən gözəl.
 
 
Həsrət dolu baxan gözlər,
Baxışları ürək közlər.
Sülh yaradan yalan sözlər,
Dava salan düzdən gözəl.
 
 
Azaflıyam, şan-şöhrətdən,
Nakam oldum məhəbbətdən.
Doxsan doqquz var-dövlətdən,
Bir əsil yar yüzdən gözəl.
 

MƏNİM

 
Axtarıram tapammıram,
Çoxdur haqnan davam mənim.
Yerim, yurdum, varım alan,
Zəhərləyib havam mənim.
 
 
Bu dünyada sultanlara,
O dünyada ilanlara,
Yalan zurna çalanlara,
Yem oldu el, obam mənim.
 
 
Yaradan da kömək etmir,
Əlim çatmır, ünüm yetmir.
Bir diləyim, arzum bitmir,
Nə alqışım, duam mənim.
 
 
Azaflı, bic Məmmədnəsir,
Düz deyirəm başım kəsir.
Taleyə bax, neçə əsir,
Yad bəsləyir yuvam mənim.
 

ŞAİRİYƏM

 
Mən fitrətdən yaranmışam,
Qanan insan şairiyəm.
Ay, Günəşdən nur almışam,
Məslək, vicdan şairiyəm.
 
 
Təbi bahar təbiətli,
Zaman istər ədalətli,
Saf arzulu, saf niyyətli,
İlqar, iman şairiyəm.
 
 
Cəhalətə var nifrətim,
Həqiqətə sədaqətim.
Mətin eşqim, məhəbbətim,
Əhdi-peyman şairiyəm.
 
 
Azaflını el atmasın,
Öz oğlunu yad tutmasın.
Ana vətən unutmasın,
Mən haqq-divan şairiyəm.
 

HARAY

 
Aman Allah, mehri-mahım,
Mənə sitəm etdi, haray.
Üzü yaman döndü şahım,
Dövranlarım bitdi, haray.
 
 
O ilqardan dönə-dönə,
Elə yandım sönə-sönə.
Ömür keçdi çönə-çönə,
Aylar, illər getdi, haray.
 
 
Azaflı haqq xülyasında,
Döydü dövran şər, yasında.
Qəhri-qəmlər dəryasında,
Cavanlığım itdi, haray.
 

GETDİ

 
Bahar gəldi o dağlardan,
Daşdı sellər, axdı getdi.
Bülbül uçdu o bağlardan,
Açdı güllər, yaxdı getdi.
 
 
Yerdə gördüm fələkləri,
İblisləri, mələkləri,
Əsdi tufan küləkləri,
Neçə illər vaxdı getdi.
 
 
Azaflıyam, darda qaldım,
Qılıncımı sözdə çaldım.
Tarixlərdən xəbər aldım,
Min-min ellər baxdı getdi.
 

SƏNDƏN

 
A bimürvət, etibarsız,
Ürək dönmür, zalım səndən.
Öz əhdinə, ay ilqarsız,
Ürək dönmür, zalım səndən.
 
 
Qəlbini daş etdi fələk,
Hər baxışın fitnə, kələk,
Eşq oduna yandı dilək,
Ürək dönmür, zalım səndən.
 
 
Azaflıdan çəkdi gözün,
Yaraları düzün-düzün.
Qırx dilin var, səksən üzün,
Ürək dönmür, zalım səndən.
 

MƏNİ BAGIŞLA

 
Ey könlümə can hökümdar,
Bağışla, məni bağışla.
Mən günahsız, sən günahkar,
Bağışla, məni bağışla.
 
 
Əğyar ilə get, qovuşun,
Olmasın qəmdən sovuşun.
Doğru sözlə yoxsa xoşun,
Bağışla, məni bağışla.
 
 
Azaflıyam, ar demişəm,
Məhəbbətə var demişəm.
Nahaqq sənə yar demişəm,
Bağışla, məni bağışla.
 

DÜNYASIDI

 
Gələn gedər, gedən gəlməz,
Dünya bax-bax dünyasıdı.
Ölüm dərdin kimsə bilməz,
Dünya, ax, ax dünyasıdı.
 
 
Qismətini yazan yazar,
Taleyini pozan pozar.
Kimi udar, kim uduzar,
Dünya çax, çax dünyasıdı.
 
 
Azaflıyam, gördüm nələr,
Mərd yıxılar, namərd gülər.
Kim zorlusa qalib gələr,
Dünya yax, yax dünyasıdı.
Fır-fırıldaq dünyasıdı.
 

HÖRMƏT ELƏ

 
Bacarırsan bu dünyada,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
Mərd kimsəni vermə bada,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
 
 
Ədalətin şüarıdır,
Həqiqətin şüarıdır,
Cəmiyyətin şüarıdır,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
 
 
Yaman olma yamanlığa,
Abad istə viranlığa,
Harda olsan insanlığa,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
 
 
Hamı haqqı gələ deyib,
Alçaqları ölə deyib.
Atalar da belə deyib,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
 
 
Azaflının zər sözüdü,
İgid sözü, ər sözüdü.
Dahilərin hər sözüdü,
Yaxşılıq et, hörmət elə.
 

MƏN GÜLƏRƏM

 
Düz sözünə, düz vədənə,
Sən gələndə mən gülərəm.
İstəyimi dönə-dönə,
Sən biləndə mən gülərəm.
 
 
Sevdamızı şeş istərəm,
Günlərini xoş istərəm.
Bir istəsən beş istərəm,
Sən güləndə mən gülərəm.
 
 
Azaflıyam, daş-qaşımı,
İtirməyəm sirdaşımı.
Həsrət tökən göz yaşımı,
Sən siləndə mən gülərəm.
 

KİMƏ DEYİM

 
Ürək yanar məkanında,
Dörd paradır, kimə deyim?
Qohum, qardaş, dost yanında,
Üz qaradır, kimə deyim?
 
 
Bu yerlərin varı kimin,
Bu dağların qarı kimin?
Bu bağların barı kimin,
O hardadır, kimə deyim?
 
 
İçi zülmət, çölü şoxdu,
Dahi acdı, zalım toxdu.
İşim çoxdu, gücüm yoxdu,
Nə çaradır, kimə deyim?
 
 
Azaflını satan sahib,
Oddan oda atan sahib,
Divan yerin tutan sahib,
Nə karadır, kimə deyim?
 

GEDƏR

 
Dostum, vara bel bağlama,
Axar gələr, axar gedər.
Namərd yara dil bağlama,
Səni oda yaxar gedər.
 
 
Zəmanənin ilanları,
Bəzər-düzər yalanları,
Sənə səcdə qılanları,
Bəxt yatanda çıxar gedər.
 
 
Nə fələkdə kəramət yox,
Nə dövranda ədalət yox,
Nə əcəldə bir mürvət yox,
Tanrını da yıxar gedər.
 
 
Yaxşı ola adın, sanın,
Sorulmaya qanın, canın.
Azaflı da bu dünyanın,
Gərdişinə baxar gedər.
 

DÜNYASIDI

 
Yaxşılarnan yox arası,
Dünya axmaq dünyasıdı.
Ağından çox var qarası,
Dünya sarsaq dünyasıdı.
 
 
Dahiləri çəkər nələr,
Zalımları tufan ələr.
Kim güclüsə qalib gələr,
Dünya toxmaq dünyasıdı.
 
 
Haqqa yoxdur pay, Azaflı,
Həqiqəti zay, Azaflı,
Müxtəsəri, ay Azaflı,
Dünya yaltaq dünyasıdı.
 

SƏNİ MƏNDƏN, MƏNİ SƏNDƏN

 
Mehrim, xənnas pul eylədi,
Səni məndən, məni səndən.
Yalan, acı dil eylədi,
Səni məndən, məni səndən.
 
 
Canı candan qəm ayırdı,
Şanı-şöhrət, dəm ayırdı.
Ey vəfasız, kim ayırdı,
Səni məndən, məni səndən?
 
 
Azaflındı ağlar gözdü,
Zalım, qəlbin necə dözdü?
Həyat pozdu, əl-əl üzdü,
Səni məndən, məni səndən.
 

ALAR

 
Könül açan şeir yazsam,
Əllər onu əldən alar.
Söz gücünü məhəbbətdən,
Bir ürəkdən, dildən alar.
 
 
Acı sözlər zəhər dadar,
Acısını səbir udar.
Çökür tikan əl qanadar,
Gül ətrini güldən alar.
 
 
İçdim eşqin min camını,
Bəla sandım hər tamını.
Azaflı da ilhamını,
Öz ustadı eldən alar.
 

ƏLİNDƏDİ

 
Dünya peyda olan gündən,
Bəşər zaman əlindədi.
Qanun təbil çalan gündən,
Yaxşı yaman əlindədi.
 
 
Nahaqq dinir, haqq utanır,
Kişiliyi xər nə qanır?
Əsil olan ürək yanır,
Qəlbi vicdan əlindədi.
 
 
Xeyir olmaz şərin uğru,
Mömin donda gəzər oğru.
Azaflı, de, əyri, doğru,
Hər şey insan əlindədi.
 

GƏLMƏZ

 
İnsan oğlu, nə deyərsən,
Bu dünyaya nələr gəlməz?
Taleh üçün tor atarsan,
Qismətinə gələr, gəlməz.
 
 
Qul da ölər, şah da ölər,
Varlı ağlar, kasıb gülər.
Keçər illər, qərinələr,
Zaman üzü gülər gəlməz.
 
 
Qorxum qiyam, qiyamətdi,
Ədalətdi, şər töhmətdi.
Həyat dövrü ziddiyyətdi,
Azaflı haqq dilər gəlməz.
 

OLA

 
Nə olaydı yaradanın,
Öz əliylə payın ola.
Sağ can ilə şən dövranın,
Xoşbəxt ilin, ayın ola.
 
 
Arzuların min dil aça,
Diləklərin ətir saça.
Qada-bəla gendən qaça,
Özün kimi tayın ola.
 
 
Dava bizdən kənar olsun,
Dünya min-min bahar olsun.
Həyat, imkan, el var olsun,
Gündə şənlik, toyun ola.
 
 
Azaflını əyləməyə,
Şər lal ola söyləməyə.
Haqqı bərhaqq eyləməyə,
Çoxlu pulun, dayın ola.
 

ƏCƏL, ÖLÜM

 
Gələn köçər vaxtlı, vaxtsız,
Çəkər dara əcəl, ölüm.
Zalım, cani, xain, qansız,
Salar zara əcəl, ölüm.
 
 
Şahənşahlar salıbdı tac,
Qəhrəmanlar veribdi bac.
Tapılmadı şəfa, əlac,
Üzü qara əcəl, ölüm.
 
 
Əsir-əsir, zaman-zaman,
Keçdi illər yaxşı, yaman.
Ona heç bir həkim, loğman,
Bilməz çara əcəl, ölüm.
 
 
Dünyanın hər qitəsinə,
Dahilərin haqq səsinə,
Tarixlərin sinəsinə,
Vurdu yara əcəl, ölüm.
 
 
Ay Azaflı, azdı qanan,
Hanı atan, hanı anan?
Həm yaradan, həm yaranan,
Gedər hara əcəl, ölüm?
 

GEDƏR

 
Bədəsilnən yoldaş olma,
Çətin sənnən yola gedər.
Mətahını ucuz vermə,
Yerində sat pula, gedər.
 
 
Dost var, bəxtin yatan kimi,
Atar səni batan kimi.
Şeytan oğlu şeytan kimi,
Sən sağ desən, sola gedər.
 
 
Azaflı, düz düşər qana,
Yaxşı pisə, pis qanana.
Uyar vara, şöhrət-şana,
Çox gözəllər mala, gedər.
 

BİR ŞEY DEYİL

 
Dostu, yarı, məhəbbəti,
Anmayana bir şey deyil.
Eşq odundan alışmayıb,
Yanmayana bir şey deyil.
 
 
Dövran dövrana dövrandı,
İnsan insana insandı.
Qanan qanana qanandı,
Qanmayana bir şey deyil.
 
 
Azaflı söz atasıdı,
Könül qəmlər dəryasıdı.
Dünya şeytan dünyasıdı,
Sanmayana bir şey deyil.
 

HARDASAN

 
Neçə-neçə ellər gəzdim,
Mehri-nigarım, hardasan?
Günlər, aylar, illər gəzdim,
Ey gülüzarım, hardasan?
Yazım, baharım, hardasan?
 
 
Güllü bağlar dolanmışam,
Qarlı dağlar dolanmışam,
Neçə çağlar dolanmışam,
Sərim, sərdarım, hardasan?
Yazım, baharım, hardasan?
 
 
Niyə hicran həsrət oldu,
Gör kim kimə qismət oldu?
Dünya mənə zülmət oldu,
Gəl, intizarım, hardasan?
Yazım, baharım, hardasan?
 
 
Səndən ayrı qəm, möhnəti
Gördüm qiyam, qiyaməti.
Azaflının məhəbbəti,
Eşqə didarım, hardasan?
Yazım, baharım, hardasan?
 

QAĞA

 
Neçə tarix, dövran keçdi,
Canlar alan oldu, qağa.
Ölkə viran qoyan keçdi,
Yurdu talan oldu, qağa.
 
 
Qırx il mömin olanları,
Qırx il varla dolanları,
Qırx il namaz qılanları,
Zurna çalan oldu, qağa.
 
 
Qırx il hakim, şah, sultandır,
Taxtı-tacı qaldı andır.
Qırx il geydi cırıx-cındır,
Birdən kalan oldu, qağa.
 
 
Azaflı, qul mərd duranın,
Qırx il yazıb, din quranın.
Qırx il haqdan dəm vuranın,
Sözü yalan oldu, qağa.
 

GEDƏR

 
Dosta, vara bel bağlama,
Axar gələr, axar gedər.
Namərd kəsə dil bağlama,
Səni oda yaxar gedər.
 
 
Şər yolunun ilanları,
Bəzər, düzər yalanları.
Sənə səcdə qılanları,
Bəxt yatanda çıxar gedər.
 
 
Nə fələkdə kəramət yox,
Nə dövranda ədalət yox,
Nə əcəldə bir mürvət yox,
Nəhəngləri yıxar gedər.
 
 
Yaxşı ola adın, sanın,
Sorulmaya qanın, canın.
Azaflı da bu dünyanın,
Gərdişinə baxar gedər.
 

TİTRƏR

 
Hicran, səni, həsrət, səni,
Deyən vaxtı dilim titrər.
Faciəli dastanını,
Yazammıram, əlim titrər.
 
 
Qəmin nizə, qüssən cida,
Sən göylərə saldın səda.
Öz canımı verdim fəda,
Yurdum, yuvam, elim titrər.
 
 
Azaflının küsgün baxtı,
Dost tikərmiş uçan taxtı.
Siz yadıma düşən vaxtı,
Ömrüm, günüm, ilim titrər.
 

O GÖZLƏRİN

 
Adını demirəm hələ,
Qorxuram ki, düşə dilə.
Bir kirpiyi dəyər lələ,
O gözlərin, o gözlərin.
 
 
Beş hərifli ad içində,
Şirin dilli, dad içində,
Məni qoyub od içində,
O gözlərin, o gözlərin.
 
 
Azaflıda can qoymadı,
Dedi, hələ yan, qoymadı.
Dinimdə iman qoymadı,
O gözlərin, o gözlərin.
 

BU DÜNYADA

 
Həyat şirin, can əzizdi,
Bu dünyada, bu dünyada.
Əyri murdar, düz təmizdi,
Bu dünyada, bu dünyada.
 
 
Günəş parlaq, səma geniş,
Göylər uca, yerlər eniş,
Düz fırlanmır çərxi-gərdiş,
Bu dünyada, bu dünyada.
 
 
Azaflıya tərslər oxdu,
Hər şey vardı, heç nə yoxdu.
Həqiqət az, yalan çoxdu,
Bu dünyada, bu dünyada.
 

KİM

 
Bu dünyanın taleyini,
Bağladan kim, bağlayan kim?
Qəza-qədər şəri kimi,
Çağladan kim, çağlayan kim?
 
 
Kim görübdü fələkləri,
Kim yaradır kələkləri?
Milyon, milyard ürəkləri,
Dağladan kim, dağlayan kim?
 
 
Tarixləri, dövranları,
Qananları, yananları,
Ay Azaflı, insanları,
Ağladan kim, ağlayan kim?
 

TİTRƏDİ

 
Arzum vardı, a şahbazım,
Deyəmmədim, dil titrədi.
İstədim ki, namə yazım,
Qələm əsdi, əl titrədi.
 
 
Qəm tumunu fələk əkdi,
Su yerinə kədər tökdü.
Şeyda bülbül nalə çəkdi,
Baxça yandı, gül titrədi.
 
 
Azaflının fəryadına,
Kim çatıbdı muradına.
Aşıq yandı eşq oduna,
Naləsindən el titrədi.
 

DOYAMMADIM

 
Yazın əlvan naxışından,
Gül üzündən doyammadım.
Bir mehriban baxışından,
Nur gözündən doyammadım.
 
 
İncə, şirin sətirindən,
Sədaqətin xətirindən.
Gül-çiçəyin ətirindən,
Mən özündən doyammadım.
 
 
Azaflıyam, haqq səsindən,
Dostların pak nəfəsindən,
Ellərin şən nəğməsindən,
Düz sözündən doyammadım.
 

ZALIM

 
Məhəbbətin yalan oldu,
Məni eşqə salan zalım.
Allah verən bir canımı,
Gündə yüz yol alan zalım.
 
 
Gəldim qəmlər dünyasına,
Məni atdın dəryasına.
Sevdamızın mayasına,
Zəhər töküb çalan zalım.
 
 
Utanmadın etibardan,
Nə peymandan, nə ilqardan.
Azaflını açma dardan,
Qoy mən ölüm, qalan zalım.
 

YAR YARI

 
Çətinlərdən çətin olar,
Dar gündə ata yar yarı.
Dolana əğyar başına,
Axmağa sata yar yarı.
 
 
Can verənə zalım deyə,
Yada qadan alım deyə.
Dili üzdən balım deyə,
Zəhərə qata yar yarı.
 
 
Ey sevdası zay Azaflı,
Son ömrünü say, Azaflı.
Kim inciməz, ay Azaflı,
Çox ucuz tuta yar yarı.
 

DİNMƏYƏSƏN

 
Bacarasan bu dünyada,
Döysələr də, dinməyəsən.
Hərdən verib dal peysərə,
Söysələr də, dinməyəsən.
 
 
Olmaya qəlbinin kini,
Namus, qeyrət, məssəb, dini,
Yeddi yerdən dal qəddini,
Əysələr də, dinməyəsən.
 
 
Arvad yuma dodağını,
Sallayasan qulağını.
Qatdasan da qırağını,
Kəssələr də, dinməyəsən.
 
 
Azaflı, düşdün dərinə,
İşin döndü qan, irinə.
Ciyərini ət yerinə,
Yesələr də, dinməyəsən.
 

ÜÇÜN

 
Dünya-aləm yaranandan,
Can verilər canan üçün.
Məhəbbət, eşq, od, alovdu,
Cınqı bəsdir yanan üçün.
 
 
Dərdsiz, qəmsiz adam olmaz,
Kimidə çox, kimidə az.
El təhnizi ağırdan az,
Çətin olar qanan üçün.
 
 
Azaflı, haqq mərdə sirdi,
Namərdlərin qəlbi kirdi.
Əyri, doğru, yalan birdi,
Həqiqəti danan üçün.
 

YALVAR

 
Qoca aşıq, qocaldıqca,
Sitəmkara gəl az yalvar.
Can alanın can aldıqca,
Sehrkara gəl az yalvar.
 
 
Ahım çıxdı yerdən göyə,
Qəm təpəmə döyə-döyə.
Mehribanım deyə-deyə,
Zülmkara gəl az yalvar.
 
 
Azaflı, göz dola-dola,
Ömür keçir sola-sola.
Özü tək bəxt ola-ola,
Bəxtiyara gəl az yalvar.
 

BAŞIM

 
Qırx yaşına çatmamışam.
Titrər bədən, əsər başım.
Deyən, dostum, qocalmışam,
Uman yerdən küsər başım.
 
 
Can deyənlər aralandı,
Sinəm qəmdən paralandı.
Mən qonağam, söz qalandı,
Dedim, dur yaz əsər, başım.
 
 
Azaflıynan tərs, amansız,
Dövran keçir haqq, divansız.
Şahı zalım, fərraş qansız,
Qorxuram ki, kəsər başım.
 

YÜZDƏN BİRİ

 
Aşıq ağlar göz yaşını,
Bəlkə, silə yüzdən biri.
Dost yolunda, yar yolunda,
Bəlkə, ölə yüzdən biri.
 
 
Hörmət elə, hörmətindi,
Eli gözlə, qeyrətindi,
Haqın yolu çox çətindi,
Bəlkə, gələ yüzdən biri.
 
 
El yolunda qeyrət olar,
Alçaqlara töhmət olar.
Ay Azaflı, hörmət olar,
Bəlkə, bilə yüzdən biri.
 

BİLƏR

 
Şair qardaş, yaxşıları,
Nadan bilməz, qanan bilər.
Varı, yoxu, xeyri, şəri,
Yaman bilməz, anan bilər.
 
 
Gəzdim Qafqaz mahalını,
Gördüm qoca-cahalını.
Elin qəhri-məlalını,
Divan bilməz, yanan bilər.
 
 
Azaflının hörmətini,
Əsil bilər qiymətini.
Söz-sənətin qüdrətini,
Dövran bilməz, insan bilər.
 

YARANMIŞAM

 
Mən bu ana təbiətin,
Hikmətindən yaranmışam.
Saf məhəbbət vəhdətinin,
Fitrətindən yaranmışam.
 
 
Yanar sinəm köz əlindən,
Qəlb ağrıyar söz əlindən.
Mehr, ülfətin öz əlindən,
Mürvətindən yaranmışam.
 
 
Azaflıyam, ər dühanın,
Övladıyam bu cahanın.
Bir atanın, bir ananın,
Ülfətindən yaranmışam.
 

SƏN BİR YANDAN, MƏN BİR YANDAN

 
Dünyamızda dünya qurduq,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
Ömrü dağa, daşa vurduq,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
 
 
Aman, həsrət aldı bizi,
Etibarsız gördüm sizi.
Hey ağrıtdıq qəlbimizi,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
 
 
Canı candan araladıq,
Sevdamızı qaraladıq.
Məhəbbəti yaraladıq,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
 
 
Nə baxırsan belə küsgün,
Ayrılıqdan yoxdu pis gün.
Boylanırıq misgin-misgin,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
 
 
Azaflı, hey dava qatdıq,
Can taladıq, qəm ucaltdıq.
Bir-birmizi tez qocaltdıq,
Sən bir yandan, mən bir yandan.
 

ÖZÜMÜ YANDIRIR

 
Ürəyimdən yana-yana,
Közüm özümü yandırır.
Bağrım olur şana-şana,
Sözüm özümü yandırır.
 
 
Dərd sinəmi yaxa-yaxa,
İldırımlar çaxa-çaxa,
Qanlı sözlər axa-axa,
Gözüm özümü yandırır.
 
 
Azaflını verən zaya,
Mən dözürəm bu qəzaya.
Hər bəlaya, hər cəzaya,
Dözüm özümü yandırır.
 

ZALIM

 
Gözlərindən qan tökülür,
Baxan zalım, baxan zalım.
Mürvət elə, can tökülür,
A xan zalım, a xan zalım.
 
 
Ey mehriban, ətir qoxu,
Məhəbbətin sönməz şoxu.
Hər yarama min bir oxu,
Çaxan zalım, çaxan zalım.
 
 
Azaflının hər vaxtını,
Bağladılar nər baxtını.
Ey ömrümün şah taxtını,
Yıxan zalım, yıxan zalım.
 

OLAN GÖRDÜM

 
Neçə tarix, dövran keçdi,
Canlar alan olan gördüm.
Ölkə viran qoyan keçdi,
Yurdu talan olan gördüm.
 
 
Qırx il mömin olanları,
Qırx il varla dolanları,
Qırx il namaz qılanları,
Zurna çalan olan gördüm.
 
 
Qırx il hakim şah, sultandır,
Tacı-taxtı qaldı andır.
Qırx il geydi cırıq-cındır,
Birdən kalan olan gördüm.
 
 
Azaflı qul mərd duranı,
Qırx il yazıb din, “Quran“ı.
Qırx il haqdan dəm vuranı,
Sözü yalan olan gördüm.
 

QAÇAR

 
Naxələfnən yola çıxma,
Səni darda qoyar qaçar.
Şər Xeyiri soyan kimi,
Gözlərini oyar qaçar.
 
 
Çalış ağlı oğurlatma,
Qəm, qəflətdən oyan, yatma.
Əsil dosta yalan satma,
Bax, inciyər, duyar qaçar.
 
 
Azaflı daş yonan olmaz,
Bədəsildən canan olmaz.
Qurd balası insan olmaz,
Al qanına boyar qaçar.
 

DÖNDƏRƏR

 
Adam var ki, şirin dilnən,
Zəhəri bala döndərər.
Adam var ki, fitnə-felnən,
Pilovu yala döndərər.
 
 
Kim geyinsə bəxt çuxası,
Başı çəkməz qəm qoxası.
Hər kimin olsa arxası,
Dananı kala döndərər.
 
 
Yan, Azaflı, yanan olsa,
Yanmaz əsil divan olsa.
Gəda oğlu sultan olsa,
Ölkəni qula döndərər.
 

DAD ƏLİNDƏN

 
Bu zülümkar tərs fələyin,
Dad əlindən, dad əlindən.
Ara vuran şər kələyin,
Dad əlindən, dad əlindən.
 
 
Həqiqəti dananların,
Ədalətsiz divanların,
Ləkələnmiş vicdanların,
Dad əlindən, dad əlindən.
 
 
Yad əlində yatanların,
Millətini satanların,
Vicdanını atanların,
Dad əlindən, dad əlindən.
 
 
Düşmənə sirr açan dostun,
Fitnə-fəsad saçan dostun,
Dar günündə qaçan dostun,
Dad əlindən, dad əlindən.
 
 
Ləkələnsə təmiz adın,
Gözdə qalar hər muradın.
Pis övladın, pis arvadın,
Dad əlindən, dad əlindən.
 
 
Ay Azaflı, getdi dəmin,
Buz içində batdı gəmin.
Can çürüdən dərdi-qəmin,
Dad əlindən, dad əlindən.
 

QADASIN ALDIGIM

 
Məni oda, alovlara
Atma, qadasın aldığım.
Oyan qəflət yuxusundan,
Yatma, qadasın aldığım.
 
 
Ey könlümün şəfaqəti,
Yanan eşqi-məhəbbəti.
Əhdi-peyman, sədaqəti,
Satma, qadasın aldığım.
 
 
Həsrət qaldıq dan səhərə,
Ömür keçdi beytəhərə.
Azaflı tək qəm-qəhərə,
Batma, qadasın aldığım.
 

İTİRMİŞƏM

 
Heç bilmirəm haradayam,
Öz-özümü itirmişəm.
Qara gündən qaradayam,
Gündüzümü itirmişəm.
 
 
Düşdüm afət qucağına,
Yalvarıram bucağına.
Yandım özgə ocağına,
Öz közümü itirmişəm.
 
 
Bu kafərdən sapammıram,
Bir könülü yapammıram.
Azaflıyam, tapammıram,
Haqq, düzümü itirmişəm.
 

İNCİMƏZMİ

 
İlqar, iman gəzən aşıq,
Fitnə, feldən inciməzmi?
Qucaqlasa xar sarmaşıq,
Bülbül güldən inciməzmi?
 
 
Yanar, sönər haqqı batan,
Gileylənər bəxti yatan.
İkiüzlü, yalan satan,
Dil o dildən inciməzmi?
 
 
Sirr açmadım mən heç kəsə,
Qorxdum dostum məndən küsə,
Ağ gün üçün birləşməsə,
Şair eldən inciməzmi?
 
 
Dahi kimi əzab çəkən,
Qamətini dərd, qəm bükən.
Zəhmətini suya tökən,
Cütçü yeldən inciməzmi?
 
 
Azaflıya nə zər verə,
Mehribanım qəhər verə.
Can verdiyi zəhər verə,
Qəlb o əldən inciməzmi?
 

EŞQİDİR

 
Yerim, göyüm, kainatım,
Sirri ilahim eşqidir.
Ol yaradan, ol həyatım,
Ol mehri-mahım, eşqidir.
 
 
Ülviyyətin duran qəlbi,
Məhəbbətin vuran qəlbi,
Təbiətin quran qəlbi,
Mənalar şahım eşqidir.
 
 
Gah ağladan, gah güldürən,
Bəlası insan öldürən.
Bir ürəyi min böldürən,
Amanım-ahım eşqidir.
 
 
Aşiq yara, bülbül gülə,
Pərvanələr döndü külə.
Yanar canım gilə-gilə,
Ömrə nigahım eşqidir.
 
 
Yer gül-çiçək, göy kəhkəşan,
Bəşər ulu zaman aşan.
Ay Günəşlə qucaqlaşan,
Axşam, sabahım eşqidir.
 
 
Cəmiyyətin cazibəsi,
Ünsiyyətin cazibəsi.
Zərurətin cazibəsi,
Zövqüm, pənahım eşqidir.
 
 
Alimləri var dünyada,
Sevgi, istək, arzu qada.
Azaflı, can yar sevdada,
Varsa günahım eşqidir.
 

GEDƏR GƏLMƏZ

 
Bu dünyada bir qaydadı,
Olan, gələn gedər gəlməz.
Zaman hayda, haraydadı,
Ağlar, gülən gedər gəlməz.
 
 
Nə yaxşılar, nə yamanlar,
Nə hakimlər, nə loğmanlar,
Şahlar, xanlar, xanimanlar,
Ərzi bölən gedər gəlməz.
 
 
Fərman verən, ol eyləyən,
Zülmü, qəmi bol eyləyən,
Yerdən göyə yol eyləyən,
Dağlar dələn gedər gəlməz.
 
 
Azaflı, var qazan kimsə,
Azma yoldan, azan kimsə.
Yazan kimsə, pozan kimsə,
Onu bilən gedər gəlməz.
 

BİR İNSANDI, BİR ZAMANDI

 
Məni oda, suya atan,
Bir insandı, bir zamandı.
Daş, torpağa, külə qatan,
Bir insandı, bir zamandı.
 
 
Dünyaları qarışdıran,
Bir-birinə sarışdıran,
Ölkələri qarışdıran,
Bir insandı, bir zamandı.
 
 
Ehtiyaclar ehtiyacı,
Qullar şaha verir bacı.
Viran edən taxtı, tacı,
Bir insandı, bir zamandı.
 
 
O tanıdar haqq Allahı,
O dandırar qibləgahı.
O bəşərin ümidgahı,
Bir insandı, bir zamandı.
 
 
Dövranları çağladan da,
Azaflını dağladan da.
Güldürən də, ağladan da,
Bir insandı, bir zamandı.
 

OLMASIN

 
Aman Allah, heç insanı,
Qürbətdə qərib olmasın.
Eli üçün tökən qanı,
Qürbətdə qərib qalmasın,
Həsrətdə qərib qalmasın.
 
 
Mərd yoldaşı mərd yoldaşdan,
Arkadaşı arkadaşdan,
Heç qardaşı heç qardaşdan,
Qürbətdə qərib qalmasın,
Həsrətdə qərib qalmasın.
 
 
Haqq yolunda ötən oğlu,
Obasından itən oğlu.
Vətənindən Vətən oğlu,
Qürbətdə qərib qalmasın,
Həsrətdə qərib qalmasın.
 
 
Ürəyimdə vüsal səsi,
Ədalətin can xəstəsi,
Arzularam heç bir kəsi,
Qürbətdə qərib qalmasın,
Həsrətdə qərib qalmasın.
 
 
Azaflı, Əsəd halı da,
Dedi yazdım Borçalıda,
Heç bir igid, zavalı da,
Qürbətdə qərib qalmasın,
Həsrətdə qərib qalmasın.
 

TOXUNMA

 
İnsan oğlu, insan olan,
Toxunma qəlbə, toxunma.
Yaman sözlər edər talan,
Toxunma qəlbə, toxunma.
 
 
Əgər varsa iman səndə.
Əgər varsa peyman səndə,
Əgər varsa vicdan səndə,
Toxunma qəlbə, toxunma.
 
 
Dünyası var, örnəyi var,
Arzusu var, diləyi var.
Ürəyində ürəyi var,
Toxunma qəlbə, toxunma.
 

OLMAZ

 
Havalanma, dəli könlüm,
Fələk ilə uçmaq olmaz.
Uyub şeytan, şər felinə,
Saf ürəyi sancmaq olmaz.
 
 
El içində var olarsan,
Qəm içində zar olarsan.
Gün olar ki, xar olarsan,
Nadana sirr açmaq olmaz.
 
 
Azaflıyam, dərdim çoxdu,
Qəm yemişəm, gözüm toxdu.
Heç yazıya pozu yoxdu,
O qəzadan qaçmaq olmaz.
 

QARDAŞ

 
Döz dövranın ağrısına,
Səbr eləynən hələ, qardaş.
Vaxt olar ki, bir haqq-divan,
Ümidvaram gələ, qardaş.
 
 
Birisi şah, birisi qul,
Birində tac, birində çul.
Yaranandan qanunla pul,
Qardaşdılar, bilə qardaş.
 
 
Dünya şeytan dünyasıdı,
Alçaqların ziyasıdı.
Doğruya qəm dəryasıdı,
Neyləyək biz, lələ, qardaş.
 
 
Haqq deyəndən olma uzaq,
Birdən varı tökür sazaq.
Ucalsa da enər alçaq,
Gedən deyil belə, qardaş.
 
 
Azaflının Azər eli,
Bulandırıb yadlar əli.
Yenə yaşar haqqın dili,
Keçər əsrə, ilə, qardaş.
 

GƏLMƏZ

 
Bu dünyanın nə vəfası,
Gələnləri gedər, gəlməz.
Tale üçün tor atarsan,
Qismətinə gələr, gəlməz.
 
 
Qul da ölər, şah da ölər,
Varlı ağlar, kasıb gülər.
Keçər illər, qərinələr,
Zaman üzü gülər gəlməz.
 
 
Ədalətdi, kəramətdi,
Qorxum bircə qiyamətdi.
Həyat dövri-ziddiyyətdi,
Azaflı haqq dilər, gəlməz.
 

VARMI

 
Bu dünyadan o dünyaya,
Gedənlərdən gələn varmı?
Yüz il qalıb getsə zaya,
Ölən vaxtı gülən varmı?
 
 
Var dünyanın nərdivanı,
Hökm eyləyir hər divanı.
Yerin, göyün yaradanı,
O hardadı, bilən varmı?
 
 
Qurğu quran elə qurub,
Milyonlara zinət vurub.
Ay Azaflı, mətin durub
Ömürdən pay bölən varmı?
 

SƏN UTANCAQ, MƏN UTANCAQ

 
Heç bilmirəm kimə deyim,
Sən utancaq, mən utancaq.
Dünyalarca var gileyim,
Sən utancaq, mən utancaq.
 
 
Sən o yanda, mən bu yanda,
Gizli-gizli yanır can da.
Hərdən belə vaxt olanda,
Sən utancaq, mən utancaq.
 
 
Gizlədirik üzümüzü,
İtirmişik özümüzü.
Necə deyək sözümüzü,
Sən utancaq, mən utancaq.
 
 
Niyə dinib-danışmırıq,
Küsülüyük, barışmırıq,
Halımızı soruşmuruq,
Sən utancaq, mən utancaq.
 
 
Azaflıyam, çəkdim qada,
Cavanlığım getdi bada.
Çatammadıq biz murada,
Sən utancaq, mən utancaq.
 

DEYİL

 
Ataların bir sözü var,
Hər boşalan dolan deyil.
Ömür keçər, dövran keçər,
Olan bir də olan deyil.
 
 
Bay olmayıb haqqı boğan,
İnsan kəsib, qanlar soğan.
Ey zülümnən sərvət yığan,
O var sənə qalan deyil.
 
 
Ay Azaflı, olma naçar,
Bir gün gələr qovan qaçar.
Bu dünyanı yaradan var,
Deyilənlər yalan deyil.
 

DƏRDİN ALIM

 
Keçən günlər ömürdəndi,
Gedər gəlməz, dərdin alım.
Hər şey haqdan, əmirdəndi,
Kimsə bilməz, dərdin alım.
 
 
Bəxt yatanda tutar xata,
Üz döndərər oğul, ata.
Zülm əlindən tuta-tuta,
Zalım ölməz, dərdin alım.
 
 
İnsan vaxtsız qocalmasa,
Ay Azaflı, batmaz yasa.
Əgər dostlar şad olmasa,
Üzüm gülməz, dərdin alım.
 

EYLİYƏR

 
Nanəcibi qonaq etmə,
Məclisində qal eyliyər.
Şərbətinə zəhər qatar,
Pilovunu yal eyliyər.
 
 
Pis tamaha hərəm olma,
Kərəmli ol, vərəm olma.
Bedasılnan həmdəm olma,
Saqqalını çal eyliyər.
 
 
Acgöz yeyər, çətin doyar,
Həyasını əldən qoyar.
İti qırxar, qurdu soyar,
Xəsis yığar mal eyliyər.
 
 
Araq içər, cənnət istər,
Yüz rəisdən sənət istər.
Kor yapalaq afət istər,
Bülbülləri lal eyliyər.
 
 
Azaflı, haqq diləsən də,
Tapammazsan, öləsən də.
Yüz yaxşılıq eləsən də,
Min qələti pul eyliyər.
 

FƏLƏK

 
Yaxşılara qatil olub,
Axırına çıxan fələk.
Abadlara fitil olub,
Barıgahlar yıxan fələk.
 
 
Girər şeytan küpəsinə,
Dəryaların ləpəsinə.
Məzlumların təpəsinə,
Soxma, yumruq sıxan fələk.
 
 
Zülmün gözü, qaşı üstə,
Daş qoymadı daşı üstə.
Fatehlərin başı üstə,
İldırımlar çaxan fələk.
 
 
Azaflını dala salıb,
Şir dalınca tula salıb.
Dünyaları yola salıb,
Dalısınca baxan fələk.
 

XATADI

 
Xatalarla dünya dolu,
Gərdişi dövran xatadı.
Bəlalıdı haqqın yolu.
Olmasa divan xatadı.
 
 
Arzu şirin, murad şirin,
Sevgi şirin, övlad şirin,
Dünya şirin, həyat şirin,
Zülümkar sultan xatadı.
 
 
Əldən ələ zər dolanar,
Hiylə, fitnə, şər dolanar,
Şeytan ilə yer dolanar,
Alimə nadan xatadı.
 
 
Aldadır var-dövlət bizi,
Ehtiyacdır qıran dizi.
Mübarizlər mübarizi,
İnsana insan xatadı.
 
 
Azaflı, hər şey çəkişər,
Yer çəkişər, göy çəkişər.
Aləm təzad, hey çəkişər,
Yaxşıya yaman xatadı.
 

YALANDI

 
Bilmək, bilmək, yenə bilmək,
Mülkü cahan, rey yalandı.
Ağlamağın sonu gülmək,
Çox inanma, ey yalandı,
Dünya, səndə nə qalandı?
 
 
Sədaqəti olan gördüm,
Şan-şöhrəti ilan gördüm,
Məhəbbəti talan gördüm,
Əhdi-peyman hey yalandı.
Dünya, səndə nə qalandı?
 
 
Azaflı dərd, qəmdən toxdu,
Haqdan, düzdən yalan çoxdu.
Bu gün varlıq sabah yoxdu,
Yaranmış hər şey yalandı,
Dünya, səndə nə qalandı?
 

TƏSNİFLƏR

AY AMAN, AMAN

 
Yandım oda mən,
Getdim bada mən,
Bu dünyada mən,
Çəkdim qada mən.
Ay aman, aman,
Oy aman, aman.
 
 
Zalım əlindən,
Dərd gözəlindən.
Fitnə felindən,
Acı dilindən,
Ay aman, aman,
Oy aman, aman.
 
 
Sevda yamandı,
Məhəbbət qandı,
Eşqi tufandı,
Halım yamandı,
Ay aman, aman,
Oy aman, aman.
 
 
Azaflı, canım,
Dost-mehribanım,
Dinim, imanım,
Töküldü qanım,
Ay aman, aman,
Oy aman, aman.
 

DOST OLA DOSTUN

 
Müdəm qəlbində,
Dost ola dostun.
Hər çətin gündə,
Dost ola dostun.
 
 
Dost nədir? – Kömək,
Dost nədir? – Ürək,
Dost nədir? – Gərək,
Dost ola dostun.
 
 
Vara, yoxa da,
Aza, çoxa da,
Dura arxa da,
Dost ola dostun.
 
 
Məhəbbətinnən,
Həqiqətinnən,
Sədaqətinnən,
Dost ola dostun.
 
 
Ola peymanı,
İlqar, imanı,
Sevə insanı,
Dost ola dostun.
 
 
Var kələk dostu,
Var çörək dostu,
Həm mələk dostun,
Dost ola dostun.
 
 
Özü özünə,
Gözü gözünə,
Sözü sözünə,
Dost ola dostun.
 
 
Toyda, düyündə,
Təbi təbində,
Hər çətin gündə,
Dost ola dostun.
 
 
Azaflı, dəmi,
Ürəklər şəmi,
Könül həmdəmi,
Dost ola dostun.
 

ÖZÜNÜ GÖZLƏ

 
Şeytan felindən,
Arvad dilindən,
Namərd əlindən,
Özünü gözlə.
 
 
Boran, tufandan,
Az-az qanandan,
Haqsız divandan,
Özünü gözlə.
 
 
Dərya sellərdən,
Bədğur illərdən,
Qürbət ellərdən,
Özünü gözlə.
 
 
Azaflı, qandan,
Şərdən, yamandan.
Dövran, zamandan,
Özünü gözlə.
 

EY ZALIM, MƏNİ

 
Eşqi dəvaya,
Düşdüm nəvaya.
Satdın sevdaya,
Ey zalım, məni.
 
 
Can yana-yana,
Oldum divana.
Atdın tufana,
Ey zalım, məni.
 
 
Məni dünyada,
Yandırdın oda.
Salmadın yada,
Ey zalım, məni.
 
 
Halımı qatdın,
Bəlaya atdın,
Əğyara satdın,
Ey zalım, məni.
 
 
Can məhəbbətdən,
Qəmi-möhnətdən,
Qurtar afətdən,
Ey zalım, məni.
 
 
Mehriban yarım,
Sənsən azarım,
Öldür qurtarım,
Ey zalım, məni.
 
 
İsdərəm səni,
Səsdərəm səni,
Bəsdərəm səni,
Ey zalım, məni.
 

SIZƏ

 
Bizim ağır ellərin,
Salamları var sizə.
Nəğmə deyən dillərin,
Salamları var sizə.
 
 
Elə bil ki, özümün,
Hər şerimin, sözümün,
Saf qəlbimin, gözümün,
Salamları var sizə.
 
 
Saf arzudan, diləkdən,
Ətir saçan çiçəkdən,
Azaflının ürəkdən,
Salamları var sizə.
 

DEYƏN CAN

 
Ürəyimdən qan keçər,
Can ayrılar, can keçər.
Vəfasızım yan keçər,
Mənə can-can deyən can,
Mənə canan deyən can.
 
 
Eşqə yandım şad üçün,
Bir müqəddəs ad üçün,
İndi yanır yad üçün,
Mənə can-can deyən can,
Mənə canan deyən can.
 
 
Könlümə qəm yol etdi,
Dərd-ələmi bol etdi.
Həsrətinə qul etdi,
Mənə can-can deyən can,
Mənə canan deyən can.
 
 
Tərlanımı sar aldı,
Dağlarımı qar aldı.
Bir gül idi xar aldı,
Mənə can-can deyən can,
Mənə canan deyən can.
 

BAGIŞLANMAZ DUNYADA

 
Dünyaya qan ağladan,
Bağışlanmaz dünyada.
Saf ürəklər dağladan,
Bağışlanmaz dünyada.
 
 
Sədaqətin satqını,
Həqiqətin satqını.
Məhəbbətin satqını,
Bağışlanmaz dünyada.
 
 
Doğru-düzə kor baxan,
Fitnə qurub, şər yaxan,
Əhdinə xain çıxan,
Bağışlanmaz dünyada.
 
 
Dil yarası bıçağı,
Namərdlərin qoçağı.
Vətəninin alçağı,
Bağışlanmaz dünyada.
 
 
Millətini satanlar,
Ana-ata atanlar,
Azaflı, el qatanlar,
Bağışlanmaz dünyada.
 

QOŞMALAR

MƏHƏBBƏT

 
Qüdrətindən həyat, aləm yaranıb,
Bahar qızlı təbiətdi məhəbbət.
Cazibəsi yeri göyə bağlayıb,
Möcüzəli ziyarətdi məhəbbət.
 
 
Təranələr mizrabıdı hər eşqin,
Arzuların, diləklərin sər eşqin.
Odur şahı, taxtı-tacı zər eşqin,
Günəş odlu hərarətdi məhəbbət.
 
 
İlahidi, zirvəsini qar almaz,
Ətir saçar, gül-çiçəyi saralmaz.
O, dünyada cavan qalar, qocalmaz,
Bir əbədi ülviyyətdi məhəbbət.
 
 
Hər duyğunun odur ali həzrəti,
Mərhəməti, sədaqəti, xilqəti.
Versən almaz min bir cahan sərvəti,
Kam almasa müsibətdi məhəbbət.
 
 
Pak vicdanı, pak məsləki qurdu o,
Bisutuna külüngünü vurdu o.
Aydan arı, sudan duru nurdu o,
Ali həyat, səadətdi məhəbbət.
 
 
Qamətini dərd-qəm bükən aşiqə,
Gözlərini yola dikən aşiqə,
Həsrət çəkən, hicran çəkən aşiqə,
Kəramətdi, mərhəmətdi məhəbbət.
 
 
Ay Azaflı, o yaratdı insanı,
Məhəbbətdi yerin, göyün sultanı.
Ürəklərdi, könüllərdi məskəni,
Saf sevgidi, sədaqətdi məhəbbət.
 

SƏN DEMƏ

 
Məni bəlalara qərq edən, bilsən,
Sən demə, öz dostum, qardaşım imiş.
Gözlərimi tutan, başımı kəsən,
Sən demə, eloğlum, sirdaşım imiş.
 
 
Bir afət düz yoldan qaytarır məni,
Elə bil dünyamdan qoparır məni.
Gördüm bir daşqın sel aparır məni,
Sən demə, özümün göz yaşım imiş.
 
 
Azaflı, şah gördüm zülmə nur deyir,
Dəryalar üstündə saray qur deyir.
Bir özgə səs mənə “durma, vur“ deyir,
Sən demə, döydüyüm öz başım imiş.
 

OZUMUZ

 
Çərxi-zəmanəni görmə günahkar,
Yıxılan özümüz, yıxan özümüz.
Fələk çarmıxının məngənəsində,
Sıxılan özümüz, sıxan özümüz.
 
 
Ağladan qardaşım, gülən qardaşım,
Dağlayan qardaşım, bölən qardaşım,
Öldürən qardaşım, ölən qardaşım,
Yaxılan özümüz, yaxan özümüz.
 
 
Çoxu ədalətin düşdü dalınca,
Döyüldü, əzildi, nəşi qalınca.
Ürəyi nizəyə, başı qılınca,
Taxılan özümüz, taxan özümüz.
 
 
Haqqa xain çıxar pirnən oynayan,
Əlləri qızılnan, zərnən oynayan.
Qanun deyə-deyə şərnən oynayan,
Baxılan özümüz, baxan özümüz.
 
 
Azaflı, haqq düşdü yüz min cəzaya,
Allah, Allah deyib baxdı fəzaya,
Min oda, ocağa, qəhri-qəzaya,
Çaxılan özümüz, çaxan özümüz.
 

GOZƏLİM

 
Qönçə dəhan, getmə dayan, bir aman,
Yarı anmaz, yada salmaz gözəlim.
Ürək viran, hal pərişan, mehriban,
Dərd anlamaz, könül almaz, gözəlim.
 
 
Sənsən maral, gəl canım al, ay maral,
Bir yada sal, yanımda qal, olum lal!
Ağ üzdə xal, dodaqda bal, gülcamal,
Eyləmə naz, gedər qalmaz, gözəlim.
 
 
Ay sərvinaz, söhbəti saz, xoş avaz,
Qalxsın avaz, söz dayanmaz, deyim yaz.
Azaflı saz, söyləyər az, eylə naz,
Vurma almaz, dözmək olmaz, gözəlim.
 

LƏNƏT

 
Bir insanın qəlbi insan olmasa,
Yüz olar sifəti, ay ona lənət.
Çəkməyə dost, qohum, el, vətən dərdi,
Olmaya qeyrəti, ay ona lənət.
 
 
Qədrini bilməyə ana, atanın,
İlan balasına insan satanın.
Adəti ev yıxıb, ara qatanın,
Zülm ola niyyəti, ay ona lənət.
 
 
Eybi ola-ola özgədən deyən,
Dala qala-qala özünü öyən,
Pulu dura-dura ətini yeyən,
Ala el töhməti, ay ona lənət.
 
 
Kim ki çətin gündə ata yarını,
Günahsız bəlaya qata yarını.
Min dilli lotuya sata yarını,
Dönə məhəbbəti, ay ona lənət.
 
 
Azaflı, mərd olar mərdlərin qəsdi,
Xalqa ziyan vuran alçaq, nakəsdi.
Kim ki şər əməlli, iblis nəfəsdi,
Bəşər xəyanəti, ay ona lənət.
 

GÜNAHSIZ

 
Vəzifən olanda, ey insan oğlu,
Gücün çatdığını döymə günahsız.
Bir yaxşı yaxşıdır min yamanlıqdan,
Vicdanlı qəlbinə dəymə günahsız.
 
 
Elini, yurdunu bedasıl çapar,
İxtiyar çox getməz, əlindən qopar.
Gün olar, vaxt gələr haqq yerin tapar,
Haqqa yalan deyib öymə günahsız.
 
 
Çıxma insanlığın düz niyyətindən,
Qazan sərvətini el hörmətindən.
Naxələf övladın qəbahətindən,
Aqil atalara söymə günahsız.
 
 
Azaflı, bay olmaz heç vaxt zülümkar,
Tarimar eyləyən olar tarimar.
Təbiət şahiddi, səni görən var.
Heç kimin işini əymə günahsız.
 

KÜSƏR

 
Sənətində kamil olmayan aşıq,
Şairdən, şeirdən, dastandan küsər.
Canının qədrini bilməyən insan,
Həkimdən, cərrahdan, dərmandan küsər.
 
 
Adam var azdırar aşıb-daşanda,
Bəxti səadətlə qucaqlaşanda.
Adam var günahı həddən aşanda,
Allahdan, bəndədən, Qurandan küsər.
 
 
Deyirlər ki, dost da, düşmən də puldur,
Onun dərgahında cəmiyyət quldur.
Başkəsən, cibkəsən, oğruynan quldur,
Haqdan, ədalətdən, divandan küsər.
 
 
Həyatın nəbzini bilməyən şair,
Dərdini həmdəmlə bölməyən şair,
Dövranla danışıb-gülməyən şair,
Tarixdən, gərdişdən, zamandan küsər.
 
 
Saf vicdan inildər mərd döyüləndə,
Qardaş da yad olar iş əyiləndə.
Azaflıya haqsız söz deyiləndə,
Bir əsil insandan, qanandan küsər.
 

OLMAZ

 
Elə yaşayasan yaşayanda da,
Ac, gic yaşamağın ləzzəti olmaz.
Namərd kababından mərdin hörrəsi,
Qaxılmaz başına, töhməti olmaz.
 
 
Dünya bir olsa da, insan bir olmur,
Zamanın oduna yanan bir olmur.
Qanmayan bir olmur, qanan bir olmur,
Qanan ol, qanmazın hörməti olmaz.
 
 
Azaflı, zay oldu şir cavanlığın,
Vədəsiz itirdin pir cavanlığın.
Əziz can sağlığın, bir cavanlığın,
Bir də insanlığın qiyməti olmaz.
 

OLA

 
Dünyaya gələndən gedənə kimi,
Nə ola, dərdini qananın ola.
Ömrün yollarında şadlığı, qəmi,
Nə ola, hər zaman ananın ola.
 
 
Çox çətindi ağıl, huş ağrıyanda,
Yandırar üzünü yaş ağrıyanda.
Ürək ağrıyanda, baş ağrıyanda,
Nə ola, oduna yananın ola.
 
 
Yarın əsil olsa, ülfət bilərdi,
Namusu, vicdanı qeyrət bilərdi.
Azaflı hər günü cənnət bilərdi,
Nə ola can deyən cananın ola.
 

ZARAFAT

 
Lətifə yaxşıdır məzələnməyə,
Güldürər insanı, olar zarafat.
Yüzillik dostluğu bir an içində,
Heç eylər, odlara qalar zarafat.
 
 
Qaraqabaq, kinli, kifirli gəzən,
Sadə, mehriban ol, ay ürək üzən.
Düz söz zarafatda deyilir bəzən,
Çox qəlbi əllərə alar zarafat.
 
 
Zarafat qan əlli iti bıçaqdı,
Haramdı, fitnədi, şərdi, alçaqdı.
Aşma sərhəddini keçdiyin vaxtı,
Çoxları qanına bular zarafat.
 
 
Zarafat düşməndi yaxşı insana,
Azdıranda deynən, lənət şeytana.
İki dostun arasına bir ana,
Zəhər tuluğunu calar zarafat.
 
 
Zarafat şadlıqdı, həmi pisikmək,
Azaflı istəməz hörməti kəsmək.
Əzəli şirindi, ortası küsmək,
Axırında dava salar zarafat.
 

NƏDİ

 
Adam var ki, ucaldı da qanmadı,
Əla nədi, yaxşı nədi, pis nədi.
Adam var ki, qocaldı da qanmadı,
Papaq nədi, kefqa nədi, fəs nədi.
 
 
Hamı gəlir bu dünyadan köçməyə,
Kimi badə, kimi al qan içməyə.
Sərraf gərək zəri zərdən seçməyə,
Qızıl nədi, gümüş nədi, mis nədi.
 
 
Ay Azaflı, adam sayar adamı,
Adam var ki, heç nə bildi fədamı.
Adam var ki, nə dad qanır, nə tamı,
Alma nədi, soğan nədi, ris³ nədi.
 

SƏN DEDİN OLMAZ

 
Sevgilim, atəşin odlara məni,
Mən dedim salacaq, sən dedin salmaz.
Məhəbbət dünyada müqəddəs kimi,
Mən dedim qalacaq, sən dedin qalmaz.
 
 
Eşqinə bağladım din-imanımı,
Həqiqət quluyam, tökmə qanımı.
Sehrkar gözlərin axır canımı,
Mən dedim alacaq, sən dedin almaz.
 
 
Azaflı, nə imiş saç ağarmağı,
Keçdimi ömrünə tale qarmağı?
Ömrün boran çağı, qocalıq çağı,
Mən dedim olacaq, sən dedin olmaz.
 

ÇƏKİR

 
Dünyanın işinə lap mat qalmışam,
Hərə bildiyi tək bir yana çəkir.
Qanunu, dövranı dəyişir insan,
Gah yaxşıya, gah da yamana çəkir.
 
 
Bəşərin doğrudan yalanı boldur,
Gəzdiyi sağdırsa, ürəyi soldur.
Zaman karvanının çəkəni puldur,
Bilmirsən cilovu hayana çəkir.
 
 
Kimi kef içində, kimi qəhərdə,
Kimi bal içində, kimi zəhərdə.
Həqiqət sözünü dediyi yerdə,
Cəhalət tətiyi dabana çəkir.
 
 
Qaradan qaradı baxtı gərdişin,
Yaşı yaş üstündən axdı gərdişin.
Gör necə qurulub taxdı gərdişin,
Tarix də xeyrini ziyana çəkir.
 
 
İnsandı həyatım, eşqim, qüdrətim,
İnsandı varlığım, saf məhəbbətim.
Azaflıyam, sazım, sözüm, sənətim,
İnsandan başlayıb, insana çəkir.
 

BAĞIŞLANARMI

 
Söylə, ey dünyamın könül dünyası,
Dostluğa xəyanət bağışlanarmı?
Həyatın mənası, ömrün mənası,
Sevgidə cinayət bağışlanarmı?
 
 
Söylə, ey əhdini, peymanı danan,
Şöhrət qucağında can verən canan.
Əğyarın, nadanın oduna yanan,
Məhv olan sədaqət bağışlanarmı?
 
 
Söylə, ey eşqimin sevda mələyi,
Oldun Azaflının qansız fələyi.
Gözlərimdə qoydun arzu, diləyi,
Satılmış məhəbbət bağışlanarmı?
 

OLSA YAXŞIDI

 
Bu dünyada gözəlliklər içində,
Ağılın, kamalın olsa yaxşıdı.
Zülm ilə ucalmaq uçmaq deməkdi,
Bəxt ilə iqbalın olsa yaxşıdı.
 
 
Namərd xain olar, mərd düz çörəkli,
Uçanda dözəmmir qızıl dirəkli.
Varlı xəsis olar, kasıb ürəkli,
Bir az pulun, malın olsa yaxşıdı.
 
 
Mən istərəm ömür gözəl, gün gözəl,
Həyat gözəl, dövran gözəl, şən gözəl,
Nə çirkin olasan, nə də ən gözəl,
Babətcə camalın olsa yaxşıdı.
 
 
Azaflı dil açdı söz baharından,
Döyüşdü fələyin zülümkarından.
Dünya şöhrətindən, dünya varından,
Sağlam canın, halın olsa yaxşıdı.
 

QİSMƏT OLMADI

 
Dəryalar yaratdı əsirlər yaşı,
Yanana yananı qismət olmadı.
Aşiqə məşuqu, yaxşıya yaxşı,
Yamana yamanı qismət olmadı.
 
 
Sevda çəmənindən çiçək dərdilər,
Sevgi pərisinə çələng hördülər.
Nə fayda, axırda hicran gördülər,
Canana cananı qismət olmadı.
 
 
Harda gül bitərsə, hazırdı xarı,
Aranın barıdı dağların qarı.
Loğmana dərmanı, xəsisə varı,
Anana ananı qismət olmadı.
 
 
Azaflı da oldu haqqın əsiri,
Yandı neçə şair, neçə nasiri.
Şaha taxtı-tacı, qula həsiri,
Qanana qananı qismət olmadı.
 

OLANDA

 
Allah pis adama lənət eyləsin,
Dava salar ala çatı olanda.
Yüz dəliyə iki alim neyləsin,
Vurhavurdu ağıl qatı olanda.
 
 
Sarsağın başından xata xal olmaz,
Şəkər tökməyinən zəhər bal olmaz.
Hər salavey atan Rüstəm Zal olmaz,
İgid olar əsil-zatı olanda.
 
 
Ay Azaflı, acın oğlu ac olar,
İnsan bəxtnən, arxa, varnan ucalar.
Saqqalın ağardar, vaxtsız qocalar,
Kişinin arvadı fatı olanda.
 

ƏZİZİM

 
Vaxt dolanıb yüz il, min il keçsə də,
Qisas qiyamətə qalmaz, əzizim.
Kimsəyə toxunub evyıxan olma,
Dəyməsən ilan da çalmaz, əzizim.
 
 
Gözdən yaş çıxarmı ürək dolmasa,
Bahar köç eyləməz çiçək solmasa.
Yaxşı qohum, qardaş, dostun olmasa,
Özgə səni yada salmaz, əzizim.
 
 
Adam deyil, yoxsa onda yaralar,
Ömrün yollarını çəkib qaralar.
Aşiqi, məşuqi ölüm aralar,
Əsil məhəbbəti solmaz, əzizim.
 
 
Azaflı, dərdinə dərmanın ola,
Toylar məclisində dövranın ola.
Öz elin, vətənin, öz qanın ola,
Yaddan sənə böyük olmaz, əzizim.
 

OLMAZ

 
Gülün gül ətri var, çiçəyin çiçək,
Qanqalı gül təki qoxlamaq olmaz.
Satmaz ilqarını vəfalı mələk,
Günahdı, sevgini oxlamaq olmaz.
 
 
Ovçu var, əməlnən tutar pələngi,
Bir damla zəhərlə yıxar nəhəngi.
Bilinər yerin də, göyün də təngi,
Amma ürək var ki, yoxlamaq olmaz.
 
 
Azaflı, yaranmaz heç nə səbəbsiz,
Əsilli aylədən çıxmaz ədəbsiz.
Heç nəyi sahibsiz, vaxtı tələbsiz,
Ürəyi ürəksiz saxlamaq olmaz.
 

DÜŞÜB

 
Təbiət insana qismət verəndə,
Şairə el dərdi, ağlamaq düşüb.
Alimə yaratmaq, zalıma yıxmaq,
Məşuqə aşiqi dağlamaq düşüb.
 
 
Taleyi yazanda sahib-ixtiyar,
Qanmaza bəxt verir, qanana qəmxar.
Namərdə xəyanət, mərdə qeyrət, ar,
Həkimə də yara bağlamaq düşüb.
 
 
Vuruşar xeyir-şər, kədərlə fərəh,
Birisi ah çəkər, birisi qəh-qəh.
Qurda parçalamaq, bülbülə cəh-cəh,
Çaqqala, tülküyə ulamaq düşüb.
 
 
Azaflı, varlığı eyləyən vəhdət,
Şahlara taxtı-tac, qullara zəhmət.
Kimiyə şərafət, kimiyə nifrət,
Kimiyə haqq üçün çağlamaq düşüb.
 

GÖRMÜŞƏM

 
Çox da bel bağlama çərxi-dövrana,
Şahları, xanları atan görmüşəm.
İnanma verdiyi əmrə, fərmana,
Adili zalıma satan görmüşəm.
 
 
Qanunlar zamana qibləgah oldu,
Başların üstündə Seyfullah oldu.
Kim ki taxta çıxdı, o, Allah oldu,
Aləmi odlara çatan görmüşəm.
 
 
Zalım hakim olsa bəşəriyyətə,
Zindanlar qurdurar haqq-ədalətə.
Dahilər qərq olar, şərə, möhnətə,
Fitnə dəryasında batan görmüşəm.
 
 
Deyilən haqdandı, tutulan nahaq,
Yalan çox, doğru yox, həqiqət naçaq.
İş başında oldu gəda, qurumsaq,
Şeytan qucağında yatan görmüşəm.
 
 
Azaflı, əzəldən qaradır donun,
Sonu gethagetdi hər qonhaqonun.
Bir faşist əliylə əlli milyonun,
Külünü torpağa qatan görmüşəm.
 

OLMASAYDI

 
Dünyada yaşamaq dərdsiz olardı,
Mərifətsiz, axmaq, gic olmasaydı.
Heç kim bir-birindən inciyib küsməz,
Namərd, ara qatan, bic olmasaydı.
 
 
Gözlərin görsə də, əyri hər yanı,
İtirmə ilqarı, atma həyanı.
Qurd kimi didərdi insan insanı,
Dövlət, qanun, qılınc, güc olmasaydı.
 
 
Azaflı, çəkdiyin qanan sözüdü,
Qəlbini yandıran nadan sözüdü.
Böyük ali məktəb həyat özüdü,
Yaxşıdı, imtahan gec olmasaydı.
 

DALINCA

 
Dedim könül, insan axtar, el axtar,
Quyruq olma qan-qadanın dalınca.
Mürvət axtar, vicdan axtar, dil axtar,
Tərif demə şər ədanın dalınca.
 
 
Aşıq dərdi qiyamətdən qiyamət,
Taleyindən müdəm eylər şikayət.
Qorxub dedim zülümkara ədalət,
Əsir oldu can cidanın dalınca.
 
 
Can verərəm sədaqətdən ötəri,
Pak, ləkəsiz məhəbbətdən ötəri.
Ay Azaflı, şan-şöhrətdən ötəri,
Gəl sürünmə hər gədanın dalınca.
 

YAXŞIDI

 
Pis adamın nə üzünü, adını,
Tanımaqdan tanımasan yaxşıdı.
Zalımı, alçağı, bici, namərdi,
Yanımaqdan yanımasan yaxşıdı.
 
 
Rəhbər olub öz xalqını döyəni,
Bir gün olar qanla dolar ləyəni.
Yaxşıya pis, pisə yaxşı deyəni,
Sınamaqdan sınamasan yaxşıdı.
 
 
Azaflı da dünya görmüş danəndə,
Vulkan dağı göl-göl olar sönəndə.
Doğruların işi tərsə dönəndə,
Qınamaqdan qınamasan yaxşıdı.
 

ÖTRÜ

 
Sevgilim, gözəlsən Günəşdən, Aydan,
Ulduzlar zəvvardı elindən ötrü.
Cənnət misallılar tökülüb göydən,
Tamaşana gəlir telindən ötrü.
 
 
Gözəllər mürşüdü, el yaraşığı,
Məhəbbət dünyası, eşqin işığı.
Şaha baş əyməyən haqqın aşığı,
Əsir-yesir olub dilindən ötrü.
 
 
Azaflıyam, yarım, qəlbində olam,
Sevdana sultanam, sevdana qulam.
Eşqimin qibləsi olarmı qalam,
Dolanam başına belindən ötrü.
 

O MƏNƏM

 
Elimə, yurduma elə bağlıyam,
Harda bir bənizi solsa, o mənəm.
Atası atamdı, anası anam,
Harda bir yetimi qalsa, o mənəm.
 
 
Həyatı həyatım, öz aləmimdi,
Şənliyi şənliyim, qəmi qəmimdi.
Toyları, şanları sevinc dəmimdi,
Harda bir aşığı çalsa, o mənəm.
 
 
Hər daşı, torpağı, zər taxtı tacım,
Şirini şirinim, acısı acım.
Qardaşı qardaşım, bacısı bacım,
Harda bir gözləri dolsa, o mənəm.
 
 
Düşmüşəm böhtana, felə yanmışam,
Haqq deyin ağlayan dilə yanmışam.
Mən elin qəmində elə yanmışam,
Harda bir başını yolsa, o mənəm.
 
 
Azaflı, vətənin kanı kanımdı,
Gözləri gözlərim, canı canımdı.
Güləni gülənim, qanı qanımdı,
Harda bir ağlayan olsa, o mənəm.
 

KİŞİ OL

 
Alçaq olma bu beşgünlük dünyada,
Nəsimi tək soyulsan da kişi ol.
Babək kimi doğrasalar ətini,
Öz qanınla yuyulsan da kişi ol.
 
 
Qürrələnmə vəzifəyə, yoldaşa,
İlişəndə başın dəyər min daşa.
İnsanlığı satma pula, daş-qaşa,
Haqq yolunda oyulsan da kişi ol.
 
 
Ay Azaflı, kimlər sevər namərdi,
Qurd oğlu qurd, mərd oğlu mərd, nər nərdi.
Çəkirsənsə vətən dərdi, el dərdi.
Buz məzara qoyulsan da kişi ol.
 

ƏDALƏT

 
Dünyanın taleyi, səmimiyyəti,
Məsləki, vicdanı, canı ədalət.
Təbiətin hissi, haqqın niyyəti,
Həyatın şöhrəti, şanı ədalət.
 
 
Olanda sevinər aləmin üzü,
Olmasa yandırar zalımın közü.
Səxavət qəlbidi, mərhəmət gözü,
Hər dərdin dərmanı, qanı ədalət.
 
 
Onda həqiqət var, onda qeyrət var,
Onda kəramət var, onda mürvət var,
Onda ülviyyət var, onda hörmət var,
Dahilər məkanı, kanı ədalət.
 
 
Sülh olar, düz olar çıxanda taxta,
Səadət istəyər ürəyi haxda,
Zamana, məkana, gələcək vaxta,
Arzular naz-nemət, nanı ədalət.
 
 
Azaflı, şəfadı ülfəti onun,
Bəşərə səfadı zəhməti onun,
Cahanı şən istər qüdrəti onun,
Kainatın nuru, danı ədalət.
 

İNANMA

 
Könül dostum, vəfasızlar andına,
Şirin-şirin dillərinə inanma.
Yüz aşnalı, yüz bir dilli gözəlin,
Yüz əl tutan əllərinə inanma.
 
 
Əsil tapıb məhəbbətlə həyat qur,
Hiyləgərdən, fitnəkardan kənar dur.
Əməli şər, qəlbi murdar, üzü nur,
Yağlı, ballı fellərinə inanma.
 
 
Aləm istər ömürü xoş, günü xoş,
Nə lovğalan, nə acıqlan, nə də coş.
Min bəzəkli, zər düzəkli, içi boş,
Üzü par-par ləllərinə inanma.
 
 
Uğur haqqın, həqiqətin uğrudu,
Ürək var ki, ürəklərə oğrudu.
Elə bilmə doğru deyən doğrudu,
Gop danışan yellərinə inanma.
 
 
Azaflı da nələr gördü, nə çəkdi,
Sinəsində vəfa adlı gül əkdi.
Min çiçəyin bəlkə biri çiçəkdi,
Şahmar dolub güllərinə inanma.
 

GÖZLƏMƏ

 
Adam var min felə, min dona girər,
Ondan ilqar, iman, mürvət gözləmə.
Yüz min ev dağıdar, yüz min göz tökər,
Şeytandan insana ülfət gözləmə.
 
 
Çoxları saydı ki, o, Dağ Yunusdu,
Axırda qızıldan teştinə qusdu.
Var-dövlət də dostdu, aşna da dostdu,
Hər dostdan sədaqət, qeyrət gözləmə.
 
 
Abad da, veran da qu dünyadadı,
Varlıq da, həyat da su dünyadadı.
Cənnətlə cəhənnəm bu dünyadadı,
Məzarın içində cənnət gözləmə.
 
 
Cavanlıq eşqinə səsləyər səni,
Kefin saz olanda istəyər səni,
Tənəzzülə düşsən pisləyər səni,
Vəfasız gözəldən ismət gözləmə.
 
 
Həyatda gah sevinc, gah da dərd olar,
Bir gün aciz olan, bir gün qurd olar.
Azaflı, mərd oğlu yenə mərd olar,
Heç kimdən hər vaxtı hörmət gözləmə.
 

QORXURAM

 
Namərd vurdu, fələk yıxdı, qorxmadım,
Şər-şeytandan, ziddiyətdən qorxuram.
Haqq yanında haqq günahkar olmadım,
El içində bir töhmətdən qorxuram.
 
 
Dünyada hər insan edər cinayət,
Hakimləri pozar yalan şikayət,
Vicdan, həya, ismət, namus, ar, qeyrət,
Pozulanda, bu millətdən qorxuram.
 
 
Ədaləti ömür-ömür izlərəm,
Həqiqəti ürəyimdə gizlərəm,
Düşmənimdən ayıq olar, gözlərəm,
Dost əliylə xəyanətdən qorxuram.
 
 
Qardaş gördüm qardaşını uçurdu,
Dostlar gördüm öz dostuna od vurdu.
Adam gördüm el malıyla qudurdu,
Xain, alçaq, pul, sərvətdən qorxuram.
 
 
Altmışında anlamayan nə qanar,
Tövbə toxdan, üz-göz yoxdan yaranar.
Ay Azaflı, qırğını var, qəhri var,
Boy… davadan, müsibətdən qorxuram.
 

BİLMƏZSƏN

 
Acda aman, toxda iman az olar,
Ac olmasan, ac olanı bilməzsən.
Qismət ola, bəxt gətirə, gələ var,
Ucalmasan, ucalanı bilməzsən.
 
 
Nazir ağlar vəzifədən enəndə,
Güc saxlamaz təkər dala dönəndə.
Qalxıb, qalxıb, birdən taxtı çönəndə,
Alçalmasan, alçalanı bilməzsən.
 
 
Arif, aqil Azaflını danlamaz,
Sağlam adam xəstə dərdin anlamaz.
Yüz and içəm, nadan cavan yanlamaz,
Qocalmasan, qocalanı bilməzsən.
 

SƏNİ

 
Çalış dərdi-qəmdən uzaq olasan,
Yaxınlaşdın, qəhri bulacaq səni.
Laf eyləmə pisə, gələr başına,
Lağ etsən felinə salacaq səni.
 
 
Çatanda baxtına böyüklük əli,
Dağıtma obanı, incitmə eli.
Zalımın zinası, şeytanın feli,
Hər gündə davaya qatacaq səni.
 
 
Gözəl alsan, ara əsil-zatını,
Qanlarnan sulama gənc həyatını.
Özünə dost tutma ala çatını,
Sağ ola, manata satacaq səni.
 
 
Azaflı, hörmətdi dünyanın başı,
İnsanı aldadır pulu, daş-qaşı.
Gəl buraxma əsil dostu, qardaşı,
Dar gündə çətindən alacaq səni.
 

ARALI GƏZ, BAX

 
Bir neçə sözüm var qanana, dostlar,
Güc çatmaz əlindən aralı gəz, bax.
Bir kibrit başından bir mahal yanar,
Namərdin ləlindən aralı gəz, bax.
 
 
Nə cinayət, xata, şər eyləməynən,
Nanəcib əlindən çörək yeməynən.
Avara, sarsağa dostum deməynən,
Kor gəzən gölündən aralı gəz, bax.
 
 
Qəzanın qəhrinə tapılmaz çara,
Geri qayıdarmı vurulan yara?
Uyma sərxoşluğa, caya, qumara,
Fitnənin selindən aralı gəz, bax.
 
 
Yansan məhəbbətin, eşqin közündən,
Nakam gedəcəksən dünya üzündən.
Elin təhnizindən, alçaq sözündən,
Şər-xata dilindən aralı gəz, bax.
 
 
Azaflı, özünü salma fəryada,
Üzmək bilmirsənsə, gəzmə dəryada.
Mən ölsəm, siz qalın hələ dünyada,
Şeytanın felindən aralı gəz, bax.
 

SƏN ALLAH

 
Ey qasidə, qurban olum sənə mən,
Yetir bu naməni yara, sən Allah.
Düşdüm həsrətindən yaman günə mən,
Ona söylə, axtar, ara, sən Allah.
 
 
Mən ölürəm, o da oynar dəmindən,
İçdim sevdasını hicran cəmindən.
Sevgi qiyamının dərdi-qəmindən,
Deynən oldu parça-parça, sən Allah.
 
 
Azaflı, vüsaldı loğmanı dərdin,
Məhəbbətdən deyib yamanı dərdin.
Ondan qeyri yoxdu dərmanı dərdin,
Eyləsin dərdimə çara, sən Allah.
 

UYMA

 
İnsan oğlu, eşit ustad sözünü,
Şeytan fitnəsinə, felinə uyma.
Mərd, igidlə olsan zindan şən olar,
Namərdin evinə, zilinə uyma.
 
 
Evinin sirrini söyləyən qulun,
Atanı, ananı döyən oğulun.
Qırxdilli arvadın, satqın, çuğulun,
Yalan söyləyənin dilinə uyma.
 
 
Azaflı, gəl qəza ilə oynama,
Odun vulkan olsa coşub qaynama.
Arxanı çevirmə alçaq adama,
Xain, hiyləgərin bəlinə uyma.
 

PAYI

 
Qoy dönüm başına, edim ziyarət,
Bəxş et aşiqinə zənaxdan payı.
Eşqimin tanrısı, ey böyük xilqət,
Ürəyim istəyir yanaxdan payı.
 
 
Məhəbbətin nuru gözlərindədi,
Günəşin şöləsi üzlərindədi.
Mirvari incilər sözlərindədi,
Amandı, lütf elə buxaxdan payı.
 
 
Atma Azaflını, ey mehri-mahım,
Öldürmə gəl, tutar səni bu ahım.
Ey sultanım, xanım, sərdarım, şahım,
Qoy alım bir dənə yanaxdan payı.
 

NƏ SEVGİ

 
Yanar eşqin bir vüsaldı dərmanı,
Can-cananı istəməsə nə sevgi?
Həsrətindən çəkib ahı, amanı,
Ürəyində səsləməsə, nə sevgi?
 
 
İki qəlbə məhəbbəti yazanda,
Bəla çəksin onu pozub azan da.
Düz əhdinə, düz peymana, düz anda,
Hüsnü-rəğbət bəsləməsə, nə sevgi?
 
 
Azaflıya sevgi həyat, sevgi dad,
Sevənləri çətin gördüm qəlbi şad.
Sevgi bəla, sevgi ölüm, sevgi bad,
Başı qurban kəs deməsə, nə sevgi?
 

SABAH-SABAH

 
Əgər istəyirsən sağlam olasan,
Tez oyan yuxudan hər sabah-sabah.
İdman edə-edə dolan bağçanı,
Şehli çiçəklərdən dər sabah-sabah.
 
 
Candı günortanın yemək ləzzəti,
Şirindi axşamın sözü-söhbəti.
Fiziki əməyi, zehni zəhməti,
Ən ağır işini gör sabah-sabah.
 
 
Azaflı, görməynən şər, bəla, qəm, yas,
Tənbəllik eyləmə, tutarsan piy, pas.
Əzəl öz canına özün qulaq as,
Uzaq ol əsəbdən, tər sabah-sabah.
 

GÖRDÜM

 
Gündə min gözələ, min gözə baxdım,
Könlümü mehriban gözündə gördüm.
Məhəbbətim oldu dostum, düşmənim,
Canımı eşqinin közündə gördüm.
 
 
Qəlbim incisilə zərbab toxudum,
Alim məclisində ətir qoxudum.
Min əsər öyrəndim, tarix oxudum,
Hikməti atalar sözündə gördüm.
 
 
Azaflını əzab deyindirsə də,
Elə şad görünər, qəm dindirsə də.
Güldürüb, oynadıb, sevindirsə də,
Hər dərdi aşiqin özündə gördüm.
 

ZÖVQ ALA BİLMƏZ

 
Şirindi hər kəsə öz istədiyi,
Qanmayan qanandan zövq ala bilməz.
Şirindi doğruya düz istədiyi,
Vəfasız peymandan zövq ala bilməz.
 
 
Şirindi aşiqə öz məhəbbəti,
Şirindi şairə sözün qüdrəti,
Şirindi ovçuya ovun ləzzəti,
Şikar ox-kamandan zövq ala bilməz.
 
 
Şirindi, Azaflı, adil hökmüdar,
Şirindi insanlıq, namus, qeyrət, ar.
Bir haqqın başında yüz min bəla var,
Hər dahi zamandan zövq ala bilməz.